Ve Ben Hala Seni Bekliyorum! ..

Kerim Özkara
69

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ve Ben Hala Seni Bekliyorum! ..

Bir ilk bahar akşamı saat 17:00
Her hangi bir parkta,
Her hangi bir bankta oturdum,
Seni bekliyordum!

Yürümesini yeni öğrenmiş bir bebek,
Koşarak geçti önümden,
Yere düştü ve bir kız çocuğu
Kaldırdı onu yerden
Ağlaması dinsin diye öptü anlından.
Bütün bunlar olurken;
Düşünüyordum bizim aşkımızda
Bu kadar saf olur mu diye?
Ve ben o bankta seni bekliyordum!

Günler sonra aynı parkta, aynı bankta
Oturan bir çift genç gördüm.
El ele gönül gönüle bakışıyorlardı.
Aşk sözcükleri haykırıyorlardı birbirlerine.
Bütün bunlar olurken;
Düşünüyordum bizim aşkımızda
Bu kadar mutlu olabilir mi diye?
Elimde yeni koparılmış bir gülle
Ben seni bekliyordum!

Tekrar aynı parkta, aynı bankta
Bir yeşil yaprak ilişti gözlerime
Toprağa kavuşmanın hasretiyle kurudu
Neden sonra, salıverdi kendini aşağı
Ve toprak kucakladı onu
Düşünüyordum senin hasretin de beni
Böyle kurutur mu diye?

Derken yine o genç çift geçti önümden
Bana tebessüm ettiler nedense
Sonra ben orda yokmuşum gibi
Delikanlı çöktü dizleri üstüne
Ve bir kutu çıkarttı cebinden
Sanırım evlenme teklif etti.
Bütün bunlar olurken;
Düşünüyordum bizim aşkımızda
Bu kadar heyecanlı ve romantik
olur mu diye?
Yağmur yağıyordu, elimde bir gülle
Ben seni bekliyordum?

Haftalar sonra aynı malum yerde ve malum saatte
Benim her zaman oturduğum bankta yaşlı bir çift oturuyordu
Yıldızlara bakıyorlardı.
Ne hoş ki hâlâ el ele hâlâ gönül gönüleydi onlar.
Bütün bunlar olurken;
Düşünüyordum bizim aşkımızda
Bu kadar uzun, saadetli ve taze
kalabilir mi diye?
Bu sırada;
Gök yüzünde dolunay var,
Ben dizlerim üstünde,
Bir elimde baston,
Bir elimde kuru bir gül,
Gözlerim yağmura eşlik ediyor.

Ve Ben Hâlâ Seni Bekliyorum! ! ...

Kerim Özkara
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hogget
    Hogget

    ağlıcam galiba :(

TÜM YORUMLAR (1)