Varoluş Karanlığı Şiiri - Mert Altınkaynak

Mert Altınkaynak
74

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Varoluş Karanlığı

Biz karanlıkta var olan çocuklardık
Önceleri çok korkardık
Hayallerimize sarılmadan uyuyamazdık
Sonradan biraz biraz alıştık
Hem kendimize
Hem kendimizden gidişe
Geri dönüş yoktu biliyorduk
Çünkü bunun bilinci
Her geçen saniye yağmur olup
Düşüyordu, küçük kalplerimize
Ama yine de yürüyorduk
Gözlerimiz doluydu
Sonrasında dökülüyordu
Boş kalıyordu içimiz
Duygularımızı unutuyorduk
Belki de hepimiz bu yüzden üşüyorduk
Kaşlarımız çatık, gözlerimiz keskin
Unutuyorduk hissetmeyi
Hatırlatan da çıkmıyordu
Karanlıkta var olan çocuklardık biz
Sonrasında
Birer birer karanlığa dönüşüyorduk.

Mert Altınkaynak
Kayıt Tarihi : 22.1.2021 12:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!