Sude Öğretmen - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Ben aşırı duygusal, özellikle mavi ve yeşil tutkunu, Çocukları, çiçekleri,böcekleri velhasıl doğayı çok seven, yaşamdan zevk alan, hayatın olumlu yönlerinin görülmesi gerektiğine inanan bir öğretmenim.Şiir dostu ve yaşamı birlikte daha renkli kılabileceğime inandığım dostlarla aynı çizgide buluşmak, tanışmak isterim.Dostça ve sevgiyle kalın.Tüm arkadaşlara güzellikler diliyorum. Sude öğretmen SEVDİKLERİM içtenliği severim, alçak gönüllülüğü…özgün şeyleri severim, yaratıcı insanları… emek vermeyi, özen göstermeyi...öncelikle de insana, insan ilişkilerine özen göstermeyi severim...ve bana da özen gösterilmesini isterim......sahil kasabalarını, orman göllerini, .. yeni bir umut vaadettiği için her yeni doğan günü severim...sonsuzluğa yayılmayı çağrıştıran maviyi...güneşin sarısını, ufukların koyulaşan pembeliklerini... karın beyazını... ve burcumun rengi turkuazı...sualtınının derinliklerinde saklı gizemi severim... açık denizleri, dalgaları, altın kumsalları, deniz kabukları toplamayı...MonaLisa’nın yüreklere uzanan gizemli gülüşünü severim...ışığı, gölgeyi, rengi ve resim yapmayı...sihirli mısralarında aşkı, özlemi anlatan şiirleri severim...müziği, Kayahan’ı, Sezen’i, Nilüfer’i,Zeki Müren'i ...sonu mutlu biten hüzünlü aşk filmlerini...güneş gibi sıcak, gökkuşağı gibi renkli hayalleri...berrak bir gecede dünyaya gülümseyen ay’ı severim...geceme gülümseyen yıldızların altında ruhumu dinlendirmeyi...yağmurda dolaşmayı severim ve sonrasında toprak kokusunu içime çekmeyi...güneşin doğarken ve batarken denize, gökyüzüne ve yeryüzüne yaptığı resimleri…bir uçurumun kıyısında kimsenin farkında olmadığı kır çiçeklerini severim...erişilmez suların korumasındaki umut dolu nilüferleri...hep sevecen ve daima yenilmez kardelenleri...anemonları ve ille de papatyaları...ve dünyanın en narin çiçekleri, gelincikleri...akasyanın, yaseminin ve leylağın kokusunu, çileğin tadını, gülün ve kırmızı şarabın rengini severim... ve akdeniz mutfağını…ve çikolatayı...düşünüldüğünde gülümseten çocukluğa dair anıları severim...gecemi gündüzle tanıştıran derin sohbetleri...anlatılan bir fıkranın ardından atılan kahkahayı...ince belli bir bardaktan içilen tek şekerli demli çayı...ilkbahar sabahının ılıklığını yüreğimde hissetmeyi severim...aşk şarkılarının ezgilerinde saklı hüznü...yarın için hiç bıkmadan beslenen umudu...beyaz sürprizleri severim...ve sevmeyi, özlemeyi ...özlenecek insanlarla tanışmayı... Yaşamımda kendime çizdiğim bir yol var...o yolu onurlu biçimde izlemek için elimden geleni yapıyorum. Saygı ve sevgilerimle.... KIRLANGIÇ VE MAVİ Derlerki, Dünyanın çukurlar ve tepelerden oluştuğu zamanlarda, Küçük bir kırlangıcın yolu düşmüş bizim gezegenimize... Kırlangıç ürküntüyle bakmış, bu kara parçalarından oluşan gezegene.. Yanlızca taşlar ve korkunç çukurlar olan dünyamızı yaşanılır kılmak istemiş. O sırada rengarenk bir gökkuşağı belirivermiş. İşte o zaman kırlangıcın aklına çılgınca bir fikir gelmiş, Uçmuş.... Gökyüzünün sonsuzluğuna doğru... Gökkuşağından renkleri taşımaya başlamış yeryüzüne.. Beyazları getirip, yeryüzüne bıraktığında; Papatyalar açmış. Kırmızılardan gelincikler.. Sonra yeşil.. Hertaraf çayır çimen olmuş... Maviyi taşırken yorgun kanatları daha fazla çekememiş bu yükü, Ve kocaman bir yarıktan içeri düşüvermiş Mavi... Kırlangıç çok üzülmüş. En fazla o rengi severmiş. Öyle ağlamış ki, Gözyaşlarından çukurlar suyla dolmuş. Derler ki, Deniz ondan mavidir, gözyaşı tuzludur.. Güzel gözlerinizden akan mavi damlacıkların,mutluluk gözyaşları olması dileğiyle... Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden Bebekler hayta hayta yürümeden Geleceğim diyorum, geleceğim sana Ne olur kesin bir takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Beklesen de olur, beklemesen de Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde Hangi ses yürekten çağırır beni sana Geleceğim diyorum, takvim sorma bana -Ihlamur çiçek açtığı zaman. Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi? Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden Gemileri yaksalar da geleceğim sana On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana -Ihlamur çiçek açtığı zaman. Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız Ey benim alfabemdeki kadîm Elif Ne güzellik, ne de tat var baharsız Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Ihlamurlar çiçek açtığı zaman Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan Kimseye uğramam ben sana uğramadan Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana Takvim sorup hudut çizdirme bana Ben sana çiçeklerle geleceğim -Ihlamurlar çiçek açtığı zaman. Bahaeddin KARAKOÇ (Uzaklara Türkü) Bahattin Karakoç Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız... yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor... Sustum! Bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum! sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar... umutlarımı sarıp rüzgarlara uzaklara savuruyorum her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne kimse görmüyor... Sustum! Tam acılarımı haykıracaktım ki, sustum ne kadar susulacaksa o kadar sustum! bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin... içimdeki volkanları boğarak sustum! açmadım kimselere yüreğimi hançeri sadece kendime sapladım sapladım ve sustum! hüznü yüzümde, acıları gözlerimde topladım sustum! .. Sustum! sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar sokaklarında kahrolduğum şehir gözlerim konuşuyor yalnız! Saçı ağarmış hayaller nemli kirpiklerle bulutlandığında gözlerim gökte şimşek olup çakıyorum kimse görmüyor... Sustum! tuz basıp yaralarıma! ne kadar susulacaksa o kadar sustum! içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara her gece kimsesiz geziyorum gönül ülkemi kimse bilmiyor... Sustum! tam sevdiğimi haykıracaktım ki, sustum sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak acılar konuşuyor şimdi yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan kimse görmüyor Ne zaman dudaklarından öpmeye kalksam hayatı saçlarını koklasam rüzgarların içimde incecik bir sevgi ürperiyor sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme gelmiyor beklediğim bahar yaralar merhem tutmuyor gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara kimse silmiyor yağmur dinmiyor sevdiğim bilmiyor Sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata kimse duymuyor Sustum! İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi sustum sustu dudağımdaki şiir gözlerimdeki nehir gönlümdeki yara bulutlar haykırdı isyanımı şimşekler haykırdı sadece ben duydum sadece ben Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat ey kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi yaralar merhem tutmuyor geceler avutmuyor ben sustum acılarım konuşuyor yalnız yaralı gönlümün sızıları konuşuyor Ben sustum! susmuyor yüreğimi kavuran kasırga pencereme vuran yağmur damlaları susmuyor dışarda inleyen rüzgar yıldızlar küs ay üzgün yağmur dinmiyor içimde binlerce şiir kanıyor her gece kimse bilmiyor kimse duymuyor sustum! sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu hayat, sustu zaman acılar konuşuyor yalnız acılarım konuşuyor kimse duymuyor... duymuyor... duymu... duy... Nuri CAN Ölüm Gelmişse Bitmişse Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz sefamlar Öğleler, ikindiler çoktan geçmişse Bir akşamüstü garipliği Sarmışsa her yeri Güneş devrilmiş Renkler solmuş Sesler kesilmişse Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan Ve çiçekler Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın Bil ki olum saati gelmiştir Senden uzak, kendimden uzak Tüm umutlardan ve her şeyden uzak Ben olmuşumdur uzaklarda bir yerde Gövdesini kurtların oyduğu Bir ağaç gibi devrilmişimdir O ani sen bileceksin herkesten önce Herkesten iyi sen anlayacaksın Çaresizliğini, yıkılmışlığını Sevdiğin adamın Ve seni nasıl sevdiğini Duyacaksın derinden derine Belli belirsiz Bir gölge düşecek gözlerine Fakat ağlamayacaksın, ağlamayacaksın Sen tek gelinim, sen tek kadınım Sen güzelim, nazlım, bebeğim Kadersizim sen Gülerken ağlayanım, ağlarken gülenim Varlığım, nedenim, alınyazım benim Elbette ağlamayacaksın Çünkü sonsuzluklar Sonsuz sevenler içindir Çünkü olum Sevmeyi ve ölmeyi bilenler icindir. . Ümit Yaşar Oğuzcan Düşlerimden Yakala... Beni anlarmısın anlatsam sana Korkuyorum kırılmaktan desem mesela? Mevsimsiz fırtınanın içinde yaşıyorum Ben yok olurmuyum o dönüşse yağmura? Pembece bulutlarım kar hasatında Eşlik edermisin en masum yalanıma? Yorulmuşum küskünüm desem aşkına Sessizce gelsem sığınsam yamacına? Beni anlarmısın anlatsam sana Çok kötüyüm ölüyorum desem mesela? Düşüyorum uçurumdan hayata Hadi uzat ellerini Düşlerimden yakala Kirazlar çiçek açsa ben uyansam bahara.... ZEYNEP GÜNGÖR.. DESEM Kİ Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını, Toprakların en bereketlisini sende sürdüm, Sende tattım yemişlerin cümlesini. Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin! Desem ki... İnan bana sevgilim inan, Evimde şenliksin, bahçemde bahar; Ve soframda en eski şarap. Ben sende yaşıyorum, Sen bende hüküm sürmektesin. Bırak ben söyleyeyim güzelliğini, Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber. Günlerden sonra bir gün, Şayet sesimi farkedemezsen, Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden, Bil ki ölmüşüm. Fakat yine üzülme, müsterih ol; Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum. Cahit Sıtkı TARANCI Nereye Baksam Hasretim Sana-1 Nereye baksam hasretim sana Suyunu içmediğin ırmak Üzerinde yürümediğin toprak kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Islanmadığımız yağmur Güneşlenmediğimiz kumsal kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Gezmediğimiz bir tek cadde sokak kalmamış bana Piknikler,denizler,çarşı pazar sen kokuyor Senden başka hiç bir koku kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Kahvaltımdaki tabakta Çatalımdaki makarnada bile sen varsın Salataya katılacak bir tek sos bile kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Bütün şarkılar bütün filimlerde sen varsın Dinleyebileceğim bir tek şarkı Seyredebileceğim bir tek filim kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Zamanların ötesine bile geçmiş sesimiz Hüzünlerimiz gülüşlerimiz Ağlayabileceğim bir tek hüzün Gülebileceğim bir tek gülüş kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Şeker yedirdiğimiz atlarımı Gezdiğimiz mekanlarımı anlatsam sana Ne binebileceğim bir at Nede gezebileceğim bir mekan kaldı bana Nereye baksam hasretim sana Cennet atları gibi gelip geçtin Ardına bakmadan dolu dizgin Arkandan bir türlü yetişemedim sana Ne yolu nede tozu kaldı bana Nereye baksam hasretim sana Özel günlerin meğer hepsi seninmiş Bir tek özel günüm bile kalmamış bana Nereye baksam hasretim sana Bırakıp gittin sevgili,bütün zamanlar senin olmuş Uykuda bile seni düşünmediğim Bir tek,bir tek dakika bırakmadın bana Nereye baksam hasretim sana. Hasan Hüseyin Gömleksiz Mavi Mavi Sevdim Seni Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Kalbim şimdi bir sokak çocuğu Kelebekleri göç etti gönlümün Issızlaştı hayat sanki Sanki, sabahı eksik şiirlerimin. Sanki, gecesi hep kanayan bir yara Ve sanki, artık hep kanayacak... Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim Çare yok, ağlayacak. Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Kapıları kendime ben açamadım Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım.. Sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım. Savunamadım seni kimselere Anlatamadım seni kimselere Kimsesiz kaldım,En çok da sensiz... Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben.. Sana uyumak,Sana uyanmaktı hayat. Sıratını geçtim yaşarken korkmadan Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile Tek sen gitme diye Sonbahar oldum yaprak yaprak Ağaç oldum köklerimi unutarak Tesellisiz bir geceye fırlatıldım Kalbimi dar kafese kapatarak İçimdeki bir kanarya Hiç susmadan ağlayacak Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına Beyazında akladım bulutunun Mavi mavi sevdim seni içim kan ağlayarak Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. Bugün sardunyalarım da açmadı Belki de küskün renklere Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım Sensiz soluyorum anlayacağın Mavi mavi ölüyorum Duyuyor musun, orada mısın, Var mısın, yok musun? Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yanarak, yıkılarak Aklıma her geldiğinde ağlayarak.... Naşide Göktürk ADIMLA NASIL BERABERSEM hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan koşar gibi yürüyüşün karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın karanlık boşluklarında akıp giderken zaman adımla nasıl berabersem öylece beraberiz seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz ve sonra her zaman her ölümlüye aynı şartlar altında kısmet olmıyan gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın ATTİLA İLHAN Özledim Özledim, Gülümsemesi eksik olmayan gözlerini Kış içinde baharı özler gibi özledim Özledim, Sabah rüzgarının Baharın kucaklaştığı, Ay ışığı bahçelerde Şarkılar söyleyerek Aşk çiçekleri toplamayı özledim. Özledim, Çim yatağı derenin kenarında Bana sevmeyi öğreten sözlerini özledim. Özledim, Güneşin mor dağlarda batışıyla Şimdi gülümseyen dünyanın Karanlıklaşan geceye dönüşmesini sevmezdim Ben ışığı severdim Ve seni ışıkta seyretmeyi özledim. Orhan Erdoğan ÇOK UZAKLARDASIN hayatın gölgeleri çöktü üstüme rüzgarların önünde oyuncak olmuş mor bulutlarda vefa yok. tek umut sensin içimde ama sen, çok uzaklardasın nafile.

http://www.dailymotion.com/swf/x8rq9k' />http://www.dailymotion.com/swf/x8rq9k' type='application/x-shockwave-flash' width='420' height='339' allowFullScreen='true' allowscripttttttAccess='always'> [Hata Bildir]

© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.