Yaşar Tandoğan Karabulat - Hakkında Yazdığı T ...

HAYATIN YARISINI YARIM YAŞAMAK Uykularımın çalındığı gecelerde, Hep sorardım,kemdi kendime Hayat oynamadığım bir kumarmıydı? Düşen ben/miydim,kırılan hayallerim/miydi? Dürbünün tersinden baktılar Sesimi sağır sultanlara duyuramasam da Hayata mülteci yıllarım da Umudum hep başucumda dururdu Ben geceye doğmuşum Gündüzleri pek bilmem Bu koca dünyanın orta yerinde Yapa yalnızdım herkeslerle Yürümeyi bıraktığım günden beri Bakıyorum da şöyle,hayli zaman olmuş Kalem tutamayan elimi, Yürüyemeyen ayağımı yok sayarsak Asırlardır hep böyle yaşadım ben Siz nereden bileceksiniz tabi, Anlattıklarım size masal gelebilir ama, İnanın bunlar tamamen gerçek Hepte kötü değil tabi canım, Bu hayatın iyi tarafları da var,mesela; O günden sonra ayakkabılarım eskimedi Hiç pençe çakılmadı altlarına Çoraplarım da delinmedi Pantolonumun ütüsü hiç bozulmazdı Paçaları çamur bile olmadı Bunun için anacığımdan azar işitmedim Misketlerimle hep ben oynardım Onun için hiç kaybolmadılar Topum kucağımda dururdu O kadar sıkıştırırdım da patlamazdı Keşke bir kere patlasaydı Sesini duyardım hiç olmazsa Arkadaşlarım oynardı Ben onlara hep uzaktan bakardım Gazoz kapaklarım vardı ama, Çocuklar benimle oynamazdı Şeytan uçurtmamı hiç uçuramadım Hep başka uçurtmaları seyrettim Hiç badem çalmadım komşunun bağından İsmet bakkal gidemediğim için beni tanımaz bile Cebimdeki renkli şekerler bitince, Satamadığım beş kuruşluk gofretleri yerdim Komşunun camını falanda kırmadım O yüzden kimse kulağımı çekmedi benim O zamanlar çocuklar oyuncaklarını Kendileri icat eder,kendileri yaparlardı Tekerlekleri bağın paslı dikenli tellerinden Lastikleri tamirci Ali ustanın Hurdalarında/ki vantilatör kayışlarından Çok güzel bir tel araba yaptım kendime Kamyonun,karasör/ü kırmızı,kasası beyaz Üstelik damperi de kalkıyor Yürürken sürülecek direksiyonu da var Ama onu ben hiç süremedim Benim yerime bu kamyonu En iyi arkadaşım Muhittin sürdü Ben gururla uzaktan seyrettim… Arkadaşlarıma da yaptım sonra Neden biliyormusunuz? Tabi nereden bileceksiniz ki Benden uzaklarda kuka oynamasınlar Benim yanımda oynasınlar diye Okul çağı geldi,arkadaşlarım okula gitti Okul çok uzaktaydı ben gidememiştim Ertesi yıl yakına bir okul yapıldı Bu seferde müdür beni kabul etmedi Neymiş efendim ben, “Kendi ihtiyaçlarımı kendim göremez/mişim” Anacığım Osmanlı kadındı,mücadeleden yılmadı “Seni okutacağım,sen okuyacaksın”diyordu “Korkma,başaracağız”diyordu. Yağmur,çamur ,kar ,buz demeden Okula beni sırtında taşıdı Çok yorulurdu ama hiç sesi çıkmazdı Hiç bıkmadı,usanmadı garibim Pek azimliydi,sayesinde bu yüzden Hiç devamsızlığım olmadı Arkadaşlarımla kavga etmezdim Zaten çok arkadaşımda yoktu benim Uslu çocuk diye örnek gösterirlerdi Teşekkür edenler bile vardı O yüzden hal ve gidişim hep pekiyi oldu Ben sadece bir oyun oynardım O da evde saklambaç Onda da hep ebe olmuşumdur Ben hiç sobelen/medim ki… Kelebek konarsa dala dal varlığını hatırlar Ben kelebekleri uçarken gördüm Peşlerinden koşamadım ki… Her şeye rağmen ben onların Rengarenk kanatlarını çok sevdim Ben onlara hiç dokunamadım Çok korktum,uçamazlar diye Kullanamadıktan sonra Ne değeri var özgürlüğün sanki… Kaçırdığım trenlerin ardından Yalın ayak koşmadıktan Kızak kayamadıktan, Bisiklete binmedikten sonra Olmadı işte ne yapalım yani Dünyanın sonu değil ki… Koşamasan da yürüyemesen de Hayatın dikenli yollarında Sen de öyle ya da böyle kendine, Bir patika yol buluyorsun,buluyorsun da Bu yol nereye gider bilemiyorsun… Ben arta kalanlarla nasıl yaşanır öğrendim Ben küçük şeylerle de mutlu olmayı bildim Az şeylerle,çok şeyler yapabildim Ben kendi kendime yetebildim Hayatın manasına vardım, Tümden geldiğimi hatırladım, Tümün yoluna vardım Ben kendi çapımda başardım Bir daha hayata gelsem Aynı hayatı yaşamak isterim Artık pencere önlerinde kalsam da Kuytu köşelerde unutulsam da Yanımdan umursamadan geçseler de Ben gene mutlu olabilirim Riyasız,gönülden sevenleri Beni olduğum gibi kabullenenleri Yüreğimi delen o eşkıya gözleri Merakını yenemeyenleri hep affettim Beni yok sayanları bile,inanın Çok ama çok sevdim… Eşimi,çocuklarımı,dostlarımı En çokta torunlarımı sevdim... Yaşar Tandoğan KARABULAT