Fatma Kırtay - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Şiir Yarışması

Erdemli insan olmak için,öyle Nirvana'ya falan çıkmaya gerek yoktur.Her birey,kendisine yapılmasını istemediği davranışları karşısındakilere yapmazsa ve söylenmesini istemediği sözleri söylemezse zaten İNSAN gibi insan olur! Tebessümünü esirgemeyeceksin örneğin, canının sıkıntısına sığınıp... Büyük olduğu için sayıp,küçük olduğu sevmeyeceksin insanları. Büyük,küçük demeden sevip sayacaksın. Ve asla unutulmaması gereken şudur ki, asla biliyorum demeyeceksin herşeyi.Bilyorum demek en büyük cehalettir çünkü. Bunları yapamıyorsan,bir değil beş fakülte bitirmişsin ne mühim. Sen hiçbir şeysin! ******************** Dilimize pelesenk etmişcesine,çoğumuz yaşayamadığımız çocukluğumuzdan yakınırız. O kadar yoksulduk ki .... O kadar sevgisizdik ki .... O kadar ...... Diye uzayıp giden yoksunluklar listemiz vardır. Çalınmış çocukluğumuzdan yakınıp dururuz. Şikayetlerle tüketip bitiririz kendimizle birlikte ömrümüzü. Oysa ben minnettarım,yaşadığım bütün 'yok'sulluklarıma. Çünkü bana, Bir lokmanın,bir yudumun ne 'ç......ok' olduğunu öğrettiler. Herşeyim var çok şükür.Her 'şey'in aslında hiç birşey olduğunu,eğer yokluğu yaşamasaydım bilemezdim. Evet,o kadar açım ki sevgiye,sevgisiz geçen zamanlarımın yüzünden. Baktığım her yer SEVGİ,AŞK benim için. Bunun içindir ki, sabahın ilk ışıklarında pencereyi açıp,içime çektiğim havaya AŞIĞIM. Güneşi gördüğü için rengarenklenen kuru ağaçların güzelliğine AŞIĞIM. Gülün tomurcuğuna,kokusuna,ota, börtüye,böceğe,cinsini ayırt etmeden tüm kuşlara ve onların seslerine,havaya,suya,toprağa,çocuğa,insana AŞIĞIM. Ve bunları,zamanında yaşayamadığım çocukluğuma borçluyum. Can babanın şiirini bilirsiniz, hani tersten yaşayın dünyayı dediği. İşte ben Can babanın şiirindeki kocaman çocuğum. Ömrümün ilk yıllarında tükettiğim için sıkıcı,kuralcı,bencil vs. yetişkinliğimi,en güzel çağımdayım hayatımın. Sokaklarda bağırarak şarkı söyleyişim de bundan, Yağmurda dans ederek yürüyüşlerim de... Ve illaki, bütün 'eğer'lerim-keşkelerime meydan okuyan, yüreğimde gitgide büyüyen deli cesaretim! Zamanında tüketseydim çocukluğumu,nasıl derdim şimdi? Herşeye sıfırdan başlayacak yaştayım,diye. **************** İNSANLARIN 'İNSANLIKSIZLIK'LARINDAN ÇOK YORULDU YÜREĞİM. GEMİLERİ YAKSAM DİYORUM BU YORGUNLUKLARIMDA, GÖZE ALIP BÜTÜN SEVGİSİZLİKLERİ... YAKAMIYORUM. TAKILIP DÜŞÜYORUM, İNSAN YANIMDA.