Nowember Paşa - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Galiba herkes zaman zaman merhametinin ve sevgisinin kazığını yiyor. Zaten kalbinde ufacık da olsa bir yer tutmayan biri insanı nasıl üzebilir ki? Kim kırılır hiç tanımadığı birine, kim gönül koyar destinin geçmediği bir kalbe? Bizi inciten insanlar değil aslında, onlara yüklediğimiz manaların altında eziliyoruz bazen. Aşk, dostluk, sevgi... Kimi zaman en sonunda taşıyamayacağımız kadar büyütüyoruz içimizde... Sonuç olarak tüm kabahat bizim! Biz değer verdiğimiz için kıymetli oluyor bazıları, biz sırt çeviremediğimiz için vazgeçilmezler. Her şeye rağmen güzel bir kalp taşımak, iyi niyet beslemek, birilerine inanmak, birilerini sevmek harika bir duygu. Onların o nasırlı yürekleri bu duyguyu tadamayacak kadar katı olduğundan aptallık sanıyor. Varsın öyle sansınlar... Onlar kaçırdıkları güzelliklerin anlamını farkettiklerinde pişman olacaklar. Ama pişmanlık için bile çok geç kalacaklar..