Mustafa Yılmaz - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Şiir Yarışması

Varlığımı yokluğunla zedeleyen bir kış ayazısın omuzlarımda… Biz hayatı sollayanlardan mıydık, yoksa sağlayanlardan mıydık? Neden benim gecelerim uzun gelen sabahlara yoklukla uzanıyor? Her şey bir sonda birleşiyordu… Sevsek de, sevmesek de o son belki de çok yakındı… Her şeyi içine kapayarak kayboluyordu… Eksikler veya fazlalar eksik kalanlarla fazla gelip yük olanlar, ahhh çektirerek pişmanlık getiren eksikler. Sadece ansızın bir sonla birleşiyordu… Bekleyişler ve de arzular hepsi tek kelimelik bir sonda birleşiyordu… Biz neresindeydik ve neresine kadar var kalacaktık? Acımasızlık ve beklentisizlik, aslolan arzular, her yaşam bir noktada başlayıp, kavisli bir çizgiyle devam edip, o son çizginin son noktasında bitiyordu… Sevsek de, acısak da, acınsak da, buraya kadardı bu son dediğimiz… Ölüm örülmüş üstüne bir yaşamın ki, sen bu ağın merkezindesin deriz sevdiğimiz o iki göze…

  Gecelerimizi uzun sabahlara gömen, gündüzleri can yakan sayıklamalarımı dilimden düşüren, varlığımı yokluğunla zedeleyen, bir kış ayazısın omuzlarımda… Sana yalvarmayışlarım bu aşkta bir utanç değil benim için… Sevmek kurallarına göre yaşanırsa varlığında bırakır, seveni… Riya… Yalan… Ve İhanet, gözaçıp kapayıncaya kadar sonunu kendi getirir… Her son tükenmeyen gözyaşlarına dönüşür… Artık haklıydı veya haksızdı demek, sadece gözyaşlarını silerken mırıldanmaya dönüşür… Mustafa Yılmaz 4