Maria Puder Antoloji.com

Mükemmel bir giriş yapmak için kusursuz bir suya dönüşmeliyim. Oysa ben kendi girdabımda dönüp duruyorum. Milyonlarca yığının içinde o eski beni arıyorum. Dikkatimi dağıtan onca gereksizliğin ortasında boşluktayım. En çok önemsediklerime üç maymunu oynuyorum.

Sığ bir Deniz’e dönüşüyorum çaresizce . Sırtımda taşıdığım gemi öyle ağır ki… Defalarca dalgalarımda yüzdürmeye çalışıyorum ama gücüm tükeniyor.

İçimdeki girdap bütün suyumu emmek istiyor. Damarlarımdaki tüm suyun çekildiğini hissediyorum.

Kıyıya vursun istiyorum gemi .Dalga dalga kusmak istiyorum onu. Nafile bir çaba …Sırtımda kalmaya devam ediyor ve yükü çok canımı yakıyor.
..

Devamını Oku
  • Maria Puder
    Maria Puder 07.11.2017 - 16:35

    Büyük çoğunluğunuzun edebiyatın iyiliği için şiir yazmamanız gerektiğini düşünüyorum sayın üyeler.

    Başka bir şeyler yapın ... Okuyun mesela...

  • İlhan Aşıcı
    İlhan Aşıcı 03.11.2017 - 10:03

    pişştttt :)

  • Mir Can
    Mir Can 28.10.2017 - 23:03

    Haklısın, olmayın. O tarafta sıkıntı olmayabilir uygulamada, ama bu taraf biraz zorluk çıkarıyor.

Toplam 4 mesaj bulundu

TÜM YAZILANLAR


Toplam 38 mesaj bulundu

TÜM YAZILANLAR
  • tımarhane duvarı

    17.11.2017 - 15:19

    BOMBA PATLARKEN BEN ORADAYDIM

    - Ya kızım baksana kadın hamile ve ayakta . Meltem biz ne biçim insanlar olduk Allah aşkına ?
    - Üzüldüm bende şimdi. Yazık kız rengi de sararmış . Midesi falan bulanıyordur belki .
    - Bilmiyorum ki .. Offf . Şey pardon bakar mısınız beyefendi . Tepenizde dikilen bir hamile bayan var. Eminim fark etmediniz . Yoksa yer verirdiniz değil mi ?
    - Ha evet tabi ki . Buyurun siz .
    Senin o taktığın kravata bıraktığın bıyığa tüküreyim ben . Baksan adam diye geziyor işte. Tipe bak ya. Kelli felli adamsın bıraksana hamile otursun.
    Hamile kadın bana döndü ve
    - Çok teşekkür ederim .
    - Sorun değil .
    Otobüs içinde ilerledik . Yeni gelenlerle insan istifi durumundayız. Duraklarda bir iki binen oldu. Yaşlı genç bir insan yığını olarak devam ettik yola. Otobüs durağa yakın bir yerde durdu. Haydaa ..! Bozuldu mu yani ? İnanmıyorum ya. Yanımda iki genç kız var. Biri öne bakarak seslendi .
    - Şoför bey bozuldu mu otobüs ?
    Ses yok
    -Hey şoför otobüs mü bozuldu ?
    Başka bir adam bağırıyor bu kez
    - Kardeşim bozulduysa aç kapıları da inelim . Neden cevap vermiyorsun ?
    Otobüsün içinde homurdanmalar arttı .Herkes kapıları zorladı ama açılmıyorlar. Ne oluyor ki ? Şoför neden cevap vermiyor. Homurdanmalar bağırmaya dönüştü
    - Açsana şu kapıları be adam. Ya da bir cevap ver.
    Şoför bir zahmet yerinden kalkmadan yanıt verdi. Gürültüden çok az duyuldu. Herkes birbirine ne olmuş diye soruyor . İnsanlar tedirgin oldu. Bir adam yüksek sesle konuşuyor.
    - Kapılar arızalanmış . Yardım geliyormuş . Öyle dedi şoför.
    Sesler , konuşmalar …. Herkes tedirgin . Hepimizin canı sıkıldı. Otobüs içinde ilerlerken tam da şu göbekte ki akordeon bölümde sıkışıp kaldım . Meltem de yanımda huzursuz bir şekilde söylenip duruyor. Biraz ilerlemeye çalışınca camın yanında bir yer buluyoruz kendimize. Buna bile şükrettik Meltem’ le.

    Camdan bakarken askeri servis aracını gördüm. Kısa bir anda gördüğüm yüzler ne kadar gençti. Yanımızdan geçiyorken bir ses. Bu nedir ? Büyük bir gürültü . Karanlık…. Kulaklarım duymuyor . Çınlama sesi … İğrenç bir ses bu .. Ne oluyor ya ? Gözlerimi hafifçe aralıyorum . Kıyamet koptu sanırım .. Yanık et kokuyor . Çok keskin .. ! Midem bulanıyor. Bana ne oldu ki ? Etrafıma bakınmaya çalıştım. Başım müthiş ağrıyor. Birileri koşuşturuyor. Hafifçe başımı döndürdüm sağıma doğru. Gördüğüm manzara ya inanamadım. Gözlerimi kapatıp yeniden açtım. Etrafıma bir sürü insan parçası var. Eller , gövde , kol, askeri üniformalı bacaklar… Kabus olmalı bu.

    Bir adam eğildi bana doğru. Dehşeti gözlerinde gördüm. Karnını tutuyordu. Kan var. Her yerde kan var.

    - Yaşıyorsun çok şükür. Sakin olmaya çalış. Bak sanırım bomba patlattılar. Cehennemdeyiz. Ağrın çoksa kımıldama.
    - Ben … ! Şey bilmiyorum …. Kalkmayı deneyeceğim bir daha.
    - Dene .. Kalkabilirsen birilerine yardım et.
    Adam bunları söylerken gözleri kaydı ve yığıldı yanıma. Yerimden biraz doğrulup elini karnından çektim. İç organlarını görünce kusmaya başladım. Çok sıcak. Daha kısa bir süre önce soğuktan yakınırken şimdi hava ne hızla ısındı böyle ? Korkuyorum . Çok korkuyorum. Ağlamaya başladım. Artık oturmayı başardım. Etrafımı daha iyi görebiliyorum. Bir insan pazarı .. İnleme, bağırma ve ağlama sesleri. Biraz ilerimde bir asker var. Çok inliyor. Sürünerek yanına yaklaştım. Yüzü kan içinde . Vücudu yanmış. Beni gördü.
    - Abla yardım et. !

    Ne yapabilirdim bu asker için. Düşündüm. Aklıma hiçbir şey gelmiyor. Beynim durmuş gibi. Elini tutmak istedim. Kendi elimi o anda fark ettim. Elim parçalanmış benim . Parmaklarım sallanıyor. Yeniden kustum. Şimdi yeniden üşüdüm. Çok üşüdüm hem de. Kan kaybediyorum muhtemelen. Hiç canım acımıyordu. Şimdi elimin ağrısından duramıyorum. Benim inlemelerim de diğerlerine karıştı.

    Biraz daha sürünüyorum. Uzaklaşmak istiyorum buradan. Çok korkuyorum. Hamile kadının bedeninin yarısı yok. Gözleri dehşetle açılmış yatıyor. Ölmüş .Allah’ım bu nasıl bir felaket. Biraz daha ileriye bakıyorum. Mavi gözlü kız bu .. Küçük kız kanlar içinde. Annesi parçalanmış ama hala kollarıyla sımsıkı küçük kızı tutuyor. Kız annesini kaldırmaya çalışıyor.
    - Canım gel benim yanıma. Bak annen derin uykuda. Biraz dinlensin
    - Ama bana sarılmış ki. Uyanır şimdi. Gitmemi istemiyor annem.
    Ağlayarak cevap vermeye çalıştım. Tek elimle kurtarmayı denedim.
    - Bitanem bak ben yardım ediyorum sana çık annenin kolları arasından. Hadi gayret et.
    - Hayır annemi bırakmam ben.
    Ben de onu bırakamadım. Birlikte parçalanmış annenin başında kalakaldık. Daha ne kadar dayanırım bilmiyorum. Çok üşüyorum ve çok halsizim. Küçük kız için uyumamaya çalışıyorum. Meltem nerede ? Canım arkadaşım seni nasıl unuttum ben. Meltemi aradım gözlerimle. Yok ..! Lütfen Allah’ım Meltem ölmesin.
    Sonunda ambulanslar geldi. Bir sürü insan var. Bize yardıma gelmiş olmalılar. Ayakta koşuşturanlar yaralı değil. Küçük kız ve benim yanıma bir sağlık ekibi geldi. İki bayan görevli. Ağlıyordu onlarda. Önce kızı gördü birisi . Ağlayan gözlerle gülümsedi ona .Sonra anneyi fark etti. Daha çok hıçkırarak ağlıyordu şimdi.
    - Bunu yapan insan olamaz. Ayfer şu insanların haline bak. Askeri araç ta karşı tarafa savrulmuş. Paramparça bütün insanlar yola saçılmışlar. Kim neden yapmış bunu ? Neyi savunmak bunca ölen insanın bedeli olabilir ? İnsan katliamı yapmak hangi haklı nedene sığabilir ?
    Sağlık görevlisi bunları ağlayarak konuşurken bir yandan bana serum takıyordu. Sonra yüzünü bana çevirdi.
    - İyisin üzülme . Her şey daha iyi olacak. Elin ve ayağın için en iyisini yapacaklar. Ölmedin .! Bunu düşün ve dua et.
    Saçlarımı geriye itti ve düzeltti. Yüzümü sildi sonra. Ayağın mı dedi ? Ayağım da ne vardı ki ? Bakmaya korkuyorum ayağıma .. Derin bir nefes alıp ayağıma baktım ki ayağım yanmış benim. Ben o yüzden sürünüyordum demek. Ayağa bir türlü bu nedenle kalkamıyordum . Çığlık atmaya başladım. ‘Ayağım yanmış benim ?’ diye bağırıyordum.
    - Sakin ol canım . Yani ben ayağını gördün sanmıştım. Çok özür dilerim. Bak şimdi oraya dezenfektan dökeceğim . Biraz yakacak ama enfeksiyon kapmasın diye yapmak zorundayım.
    Bir serumu açtı ve ayağımın üzerine boca etti. Şimdi daha çok bağırıyordum . Canımın acısından beynim yerinden fırlayabilirdi. Görevli hem ağlıyor hem de beni sakinleştirmeye çalışıyordu. Bir sedye geldi sonra. Beni sedyeye almaya çalışırlarken hala çırpınıyordum. Sonra bir an Meltem aklıma geldi.
    - Durun.! Diye bağırdım. Lütfen durun bir şey söyleyeceğim.
    Sedyeyi kaldırmadan beklediler ve bana baktılar. Sabırsız görünüyorlardı.
    - Benim arkadaşım vardı yanımda .Meltem adı .Sarışın yeşil gözlü. Siyah bir kaban var üzerinde. Gördünüz mü lütfen söyleyin ?
    Erkek olan başucumda ki oldukça genç sağlık görevlisi tebessümle baktı yüzüme.
    - Hayır görmedim .Ama görür görmez sizin yaşadığınızı ona söyleyeceğim. Eminim oda yaşıyordur ve belki de çoktan ilk giden ambulanslarla hastaneye ulaşmıştır. Lütfen şu anda sadece kendinizi düşünün. Endişelenmeyin her şey daha iyi olacak.
    Kendimi düşüneyim . Zaten toplum olarak sürekli olarak yaptığımız şey bu değil mi ? Hiç zorluk çekeceğimi sanmıyorum. Bencilliklerimiz yüzünden bir bombayla yollara paramparça saçılmadık mı biz bu gün. Hırslarımız yüzünden birilerinin uşağı olup bir sürü insanın ölümünden sorumlu olmadık mı yani ?

    Şu anda sağ elimden yoksun ve sol ayağımsa yanmış bir halde en çok kendimi düşünmem gereken durumdayken neden bunu başaramıyordum ? Bizlerin insan olduğumuzu hatırlamamız için bir felaket yaşamamız şart mı ?

    Görevliler sedyeyi kaldırdılar ve yürüdüler. Etrafıma baktıkça hıçkırıklarıma engel olamıyorum. Sivil ve askeri kıyafetli bir yığın et parçası her yerdeydi. Canlı kalan bazıları acı içinde kıvranıp bağırıyorlar. Bazıları yaşıyor mu bilmiyorum. Parçalanmamışlar ama öylece hareketsiz yatıyorlar . Bir anda onu görüyorum .

    - Meltem işte Meltem orda yerde yatan . Ne olursunuz ona bakalım . Yalvarıyorum yaşıyor mu diye bakın .
    - Tamam ablacım sakin ol bak sedyeden düşeceksin. Yanına doğru gidiyoruz bak. Ama senin de en kısa zamanda hastaneye yetişmen gerekiyor. Yaşıyorsa başka arkadaşlar ilgilenecekler.

    Yanına vardığımızda sedyeyi bıraktılar ve ayak ucumda ki bayan görevli Meltem’e yöneldi. Yüzüstü yatıyordu. Çevirdi usulca. Umutsuzca yüzünü döndü bize doğru. Başını olumsuz anlamda sağa sola salladı ve yere eğdi sonra. Başka bir söze gerek yoktu. Can arkadaşım ölmüştü . Buna inanamıyordum .Daha kısa bir süre önce ona durakta boktan bir sebepten bağırmıştım. Neymiş efendim soğukmuş .! Artık azarlayabileceğim bir Meltem yok . Bu gerçek olamaz. Artık ağlayacak gücüm bile kalmadı ki benim.

    Ambulansa bindirilirken sesler uzaklaşıyordu. Sanırım bayılmak üzereyim…

    D...

  • serbest kürsü

    17.11.2017 - 10:44

    Günaydın kürsü milleti :)))

    Efenim dün burada ben gittikten epey yazılıp çizilmiş. Tamamını okumadım ama okuduklarımdan önemsediklerime cevap vereyim.

    1. Öncelikle ben burada fenni sünnetçi gibi boynuma levha asıp sağlık çalışanıyım diyerek gezmiyorum. Abdullah bey özel mesajla''siz sağlıkçımısınız'' sorusuna verdiğim yanıtı benim iznim olmadan buraya taşımıştır. Bu doğru bir davranış mı ? takdir sizlerin.

    2.Nedense burada bana ait bilgileri ifşa etmek konusunda bir yarış var ve yarış katılımcıları hep benzer yazım tarzı ile karşımıza çıkıyor.

    3. Ben sağlıkçı isem buradan herkesin okuduğu bir yerden mesleki kimliğimle gel bu gruba üye ol ,destek ver diye çağrı yapılmasa hiç dahil olmazdım. Ama benim için etik olan (hem bir devlet memuru hemde sağlık çalışanı olarak) hoşunuza gitsin yada gitmesin size doğru olanı söylemektir. Ben eğer bir mesleki kimliğimle bu olaya destek verirsem suç işlemiş olurum ve ayrıca insanları teşvik etmiş olurum.

    4. Buradan verilen telefon numarası ve kan isteğine kimse bir şey demedi zaten . Mesele ondan sonra kurulan gruptu. O gruba üye olup birilerine yardım etmekten bahsediliyor. Oraya yardım notu bırakan birine neden ve nasıl güveneceğiz? Biraz mantığı olan biri düşünmeli. Cep telefonlarımızdan banka işlemleri yapıyoruz mesela. Kadın üyelerin uğrayacağı olumsuzluklar(taciz,sapıklık) .

    5. Size çok uç mu geldi organ mafyası ,kan mafyası....? Biraz araştırın bakalım neler bulacaksınız.Aradığımız kişinin bizi hastane ortamına davet etmesi hiç bir şeyi değiştirmez. Siz o kanı veremeden başınıza neler gelebilir bir düşünün bakalım.

    6. Bakın arkadaşlar böyle sanal ortamlardan,sosyal medya üzerinden insanların temiz duygularını kullanarak ciddi suçlar işleniyor. Sizin iyi niyetle kurduğunuz bir gruba kimler girip çıkacak bunu yönetemezsiniz.

    7. Sağlık çalışanlarına yönelik yapılan suçlamalar beni bağlamaz. Kişililerin elinde kanıt yoksa böyle şeyler yazmak doğru değildir. Bu suç duyurusu kapsamına girer ve eğer suçlamalar asılsız ise emniyeti gereksiz yere meşgul etmekten ve de tazminat yolu açık olmak üzere karşı tarafa pek çok yasal hak doğar.

    8. Sanal ortamda olduğunuz için yasal yükümlülüklerden kaçamazsınız. Samimi bir uyarı alarak alınmasını rica ederim.

    9. Arkadaşlar Sağlık Bakanlığının resmi sitesinden kan bağışı ve organ bağışı hakkında bilgi alabilirsiniz. Lösemili hastalara yönelik çok fazla sömürücü ve gerçek dışı kurumlar açıldı ve bakanlık ve polis bunlara savaş açmış durumda. Bu kapsamda kan ,ilik ve organ bu hastalar içinde elzem olduğundan yapılan tüm yasadığı eylemlerin takipçisi durumundalar.

    10. Böyle ortamlarda kimseye güvenmeyin. Ben bir sağlıkçı bile olmayabilirim bana dahi güvenmeyi.Tek güveneceğiniz yer resmi makamlar olsun. Sağlık bakanlığının resmi sitesinden yapmak istediğiniz yardımlar ile ilgili tüm yönlendirmeleri görebilirsiniz.

    11. Sayın antoloji yetkilisi burada yazılanlar sizleri de bağlıyor. Burada kurulan bu tür gruplardan doğacak olumsuzluklardan sorumlusunuz.

    12. KIZILAY, SAĞLIK BAKANLIĞI,DEVLETE AİT HASTANELER VE KURUMLAR dışında hiç bir yere başvurmayın.

    13. Yardıma ihtiyacı olanlar yine sadece bu kuruluşlardan destek alsınlar.

    Sevgilerimle...

  • tımarhane duvarı

    16.11.2017 - 16:33

Toplam 110 mesaj bulundu

TÜM YAZILANLAR