Jülide Gülizar - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

ATES BIR GÜN SUYU GÖRMÜS YÜCE DAGLARIN ARDINDA VE SEVDALANMIS ONUN DELI DALGALARINA HIRCIN HIRCIN KAYALARA VURUSUNA YÜREGINDEKI DURULUGA….. DEMISKI SUYA; GEL SEVDALIM OL, HAYATIMA ANLAM VEREN MUCIZEM OL.... SU DAYANAMAMIS ATESIN GÖZLERINDEKI SICAKLIGA AL DEMIS YÜREGIM SANA ARMAGAN... SARILMIS ATESLE SU BIRBIRLERINE AYRILMAMACASINA….. KOPMAMACASINA... ZAMANLA SU, BUHAR OLMAYA, ATES, KÜL OLMAYA BASLAMIS.. YA KENDISI YOK OLACAKMIS, YA ASKI.. BASTAN ALINLARINA YAZILMIS OLAN KADERI DE YÜREGINDEKI KEDERI DE ALIP GITMIS UZAKLARA SU... ATES KIZMIS, ATES YAKMIS ORMANLARI.... ARAMIS SUYU, DIYARLAR BOYU, GÜNLER BOYU, GECELER BOYU.. BIR GÜN GELMIS SUYLA KARSILASMISLAR... ATES BAKMIS O GÖZLERINE SUYUN, BIRAZ KIRGIN BIRAZ HIRCIN.. VE O AN ANLAMIS; ASKIN BAZEN AYRILMAK OLDUGUNU... AMA AYRILMANIN YITIRMEK OLMADIGINI... ATES SONUNDA, SUSMUS, SÖNMÜS ASKIYLA.. ISTE O ZAMANDAN BERIDIR KI; ATES SUDAN, SU ATESTEN KACAR OLMUS.. ATESIN YÜREGINI SADECE SU, SUYUN YÜREGINI SADECE ATES ALIR OLMUS... (Bu öyküyü kimin yazdigini bilmiyorum, etkileyici buldum... paylasmak istedim)