Aydın Göl - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı


Aydın Göl Başroldeki Figüran Bir adam taniyordum öyle saf ve duygulu Yüreginde ürperti gözleriyse korkulu Muhabbeti doyumsuz sözleriyse vurgulu Yillar çalmisti ondan bitmeyen coskusunu Bir adam taniyordum yüzünde bin tebessüm Kendiyle barisikti gel gör hayata küskün Kaderinin pesinden olmus mecburen sürgün Yapmacikti gülüsü anladim kalbi üzgün Bir adam taniyordum masumdu bakislari Perisan bir gecmisi derbederdi hayati Yinede bitmemisti insanlara saygisi Oda istememistir öyle bir yasantiyi Bir adam taniyordum dislamisti insanlar O gencecik yasinda sacina yagmis karlar Sarilmamis yarasi dinmek bilmeden kanar Sen gülüyor sanarsin o ise kalpten aglar Bir adam taniyordum bitmeyen bir sevgiyle Yüzündeki cizgiler ve sý cak elleriyle Kendini tutsak etmis hasretin zincirine Bir yari bile yoktu sarmaya sinesine Bir adam taniyordum zamanin tükettigi Koca yalnizligini kimsenin bilmedigi Yalniz kuru bir sevgi cokmuydu istedigi Feryad figan icinde sizlerin yitirdigi Bir adam taniyordum herkesce kandirilan Özlemlerin icinde alev alev yakilan Baska bir dostu yoktu aglattigi sazindan Mutluluk sarabindan bir damla tadamayan Bir adam taniyordum aynalara dargindi Bir adam taniyordum bakislari baygindi Bir adam taniyordum dünyalara kirgindi Bir adam taniyordum onun adi AYDINDI Aydın Göl