Urgan ki Zülfün Telinden

Abdulnasir Kımışoğlu
22

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Urgan ki Zülfün Telinden


Bağrında gizlendiğim mehtabın izbe köşelerinde
İstedim ki kimseler bilmesin görmesin beni…
Tiryaki bir sevdaya tutulmuşken tenhalarda
İsterdim ki hiç kimse duymasın sezmesin beni…

Suretiyle mısralarımda can bulan edalı yâr
Sen ki gönül köşkümde ram olduğum sultansın…
Sahillerine ayak basılmamış derya gözlü yâr
Sen ki bakışlarında ala bora olduğum ummansın...

Esmer tenli gönlümü ümitlendirdi düşlerin
Harami bir rüzgâr esmeden evvel…
Sulayıp besleyecekti ya gamzendeki gülüşler
Hercai bir yağmurda ıslanmadan evvel…

Beni bende mülteci eyledi firuze gözlerin
Gözlerin ki bir cellattır ferman bekleyen…
Sineme değdiği zaman kurşuni sözlerin
Sözlerin ki bir fermandır cellat bekleyen…

Kalemimi kırıyorsun ya ey hâkim olan sevgili
Aklımı alan gamzelerindir beni suça azmettiren…
Ne desem nafile bari yerine getir son dileğimi
Ördür idam edeceğin urganı o zülfün telinden…

Nisan / 2019

Abdulnasir Kımışoğlu
Kayıt Tarihi : 12.5.2019 01:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!