Ummandaki Yangının Umudu

Sevgi Gül İlkan
614

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Ummandaki Yangının Umudu

Sensizliğin senli yangınlarındayım.
Büyüdükçe büyüyorsun içimde
Ruhumun sancılı mı sancılı ızdırabı
İki gözü iki çeşme sensizlik yağıyor
Göz/bebeklerimden besteler ağıt dilimde
Dudaklarımdan sen sürülüyor acımtırak
Hasretinin koynunda müebbet yediğim
Zindanlarında gönlüm ah u zar
Ey yar bu vurgun sen,beni,
Her gün biraz daha yok ediyorsun
Gözlerin dokunurken gözlerime en sıcak haliyle
Bir sen bir sen daha yakıyor bağrımda
Bir kenara iterken benliğimi
Yara bere içindeki çizik düşüncelerimin
Uçurum kenarında kendimi sallıyorum
Yüreğinin dibine doğru yol aldığım
Ey yar söyle! Senden sağ salim çıkabilir miyim
Güneşe dokunabilir miyim ellerinden
Bir yudum gülümseyiş içebilir miyim gözlerinden
Ilık ılık ben yağabilir miyim sözlerinden
Ucu yanık cümlelerim dile gelir mi
Başucuma sevdan, sevdamız konar mı
Konar mı kipriklerime mutluluğun bebekleri
Senle birlikte avuçlarıma yuva kurar mı
İki huzur atar mı evimizin köşesine
Gözlerini mutluluğa ekran eder mi
O kara gözlerinden seyredebilir miyim
Cennetimin Yusuf ile Züleyha'sını...
Söyle söyle ey yar bir ihtimal var mı
İhtilal ettiğin yüreğimin nikahlısı olacağına?

Sevgi Gül İlkan
Kayıt Tarihi : 1.8.2013 18:08:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!