Ümitsiz Olma Dedi Şiiri - İsmail Kızılay

İsmail Kızılay
3893

ŞİİR


34

TAKİPÇİ

Ümitsiz Olma Dedi

ÜMİTSİZ OLMA DEDİ

Öyle bir sevdaya düşmüşüm ki,
Çok çok fena! çok fena!
Sevinçleri az,
Hasretleri çok!
Çek İsmo çek,çek İsmo çek!

Bazen kimseyle,
Konuşmak istemezsin!
Midye gibi kapalıysındır kendine!
İçimdeki konuştuğum,
Her şeyi yasaklamıştır!
Benden başkasına üzülme der gibi!

Hangi taşı kaldırsam,
Altında hasret yazıyor!
Sensiz bu hayat,
Yaşanmıştan sayılmıyor!
Haydi gel uzat ellerini,
Hayat denilen şeyin,
Taksimetresi başlasın!

Giden güneş,
Ertesi sabah geriye döndü!
Sen gittin,
Bir daha geriye dönmedin,
Gözlerim yollarda kaldı be gülüm!

Öksüz kalmış bu zamanın sabahları,
Gecenin tapusu benim üzerime çıktı!
Sen gittin,
Ben karanlıklarda kaldım be gülüm!

İsteme benden mal mülk!
Benim sevgiden başka,
Hazinem yok!
Hazine dairesinin anahtarı,
Sana hediyemdir,
İstediğin kadar al gülüm!

Belki mükemmel bir değilim,
Ama seni mükemmel mükemmel severim!
Acılar bencil,
Sevinçler bonkör mü?
Hasret te sevmeler,
Çok zor oluyor be gülüm!

Ümitsiz olma dedi,
Eski bir zahit!
Güzel şeyler,
Beklemediğin anda gelir!
Bu kadar bekledik,
Kavuşmayı istemek,
Hakkım değil mi be gülüm?

Yuvasız Kuş
İsmail Kızılay/Altınoluk
3.03.2015

İsmail Kızılay
Kayıt Tarihi : 31.3.2015 22:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!