Ümidin Kıyısında Şiiri - Ahmet Murat Irmak

Ahmet Murat Irmak
24

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ümidin Kıyısında

Yaz sessizliğine açacak bir kış gecesi,
Biz karanlığı ve bir bilinmezi izliyorduk...
Sessizliği dinlemeyi seven nasipsiz romantikler,
Ağaçlar arasında uykuya dalmamış baykuşlar,
Geceleri uyuyamayan ay ışığı,
Ve gece,
Hepimiz,
Hep beraber izliyorduk aynı karanlığı usulca.
Gecenin en koyu anı,
Gündüzün başlangıcıdır.
Onun gibi bir ümitti bizimkisi de işte.
Bir noktada takılıp kalıyor,
Suya bakıyor,
Uyanıkken rüya görüyor,
Soğuğu hissediyor,
İlk aşkımızı ilk ağlayışımızı ve ilk ölümü hatırlıyor,
Sessizliğe kulak veriyor,
Karanlıkta sayıklıyor,
Hep aynı noktaya bakıyorduk,
Dolunayda kilitlenmiş nefessizlikte.
Orda birkaç damla umut vardı,
Orda biraz ışık ve hayat vardı.
Karların arasında,
Kara kışın bilinmez bir narasında,
Bilinmez,
Belki başında belki de ortasında,
Orda inatla atan bir kalp, bir yürek vardı.
Ve hepimiz o kalp atmaya devam etsin diye,
Bakıyorduk aynı noktaya,
Dolunayda kilitlenmiş nefessizlikte.
Tomurcuk veriyordu son aşk,
Anne yavrusu için boşuna ölmemişti,
Baba boşuna feda olmamıştı kimsesizliğe.
Ve tomurcuk veren aşk,
Soğuğa,
Kışa,
Susuzluğa ve yalnızlığa rağmen inatçıydı.
İşte bu yüzden umutla bakıyorduk aynı noktaya,
Dolunayda kilitlenmiş nefessizlikte.
Günün ilk ışıklarıyla beraber,
Biterdi ya hani sessizlikler,
İşte onu beklemek misali,
Bekliyorduk tomurcuk vermesini aşkın.
Ve sessizlik,
Ve gözyaşı,
Ve buğu,
Ve acı,
Hepsi de aynı aşk için kaderdi,
Yazılmıştı kitaba.
Derken harekete geçti aşk serseri bir bakışla,
Acıdan kaçmıyordu,
Gözyaşlarını tutmuyordu,
O yalnızca var olan her aşk gibi,
Yalan olmaktan,
Dürüst kalamamaktan korkuyordu.
Hepimiz dikkat kesilmiş bakıyorduk,
Dolunayda kilitlenmiş nefessizlikte.
Biz nasipsiz romantikler,
Baykuşlara müteakkip günü müjdeleyen güvercinler,
Son kez geceye bakan ay ışığı,
Ve gece,
Hepsi de aynı mahrem tören hatırına toplanmıştı,
Dolunayda kilitlenmiş nefessizlikte
Güvercinler ötüyor,
Gece yerini ışıklara terkediyor,
Ve ay güneşin arkasına saklanıyordu
Biz mi?
Biz nefesimizi tutmuştuk kardelenler açarken sessizlikte.

Ahmet Murat Irmak
Kayıt Tarihi : 17.9.2014 10:49:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Her güzel şiirin arkasında bir ilham vardır.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!