Uçurumlarda Ayak İzlerim Şiiri - Sıtkı Ö ...

Sıtkı Özkaya
87

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Uçurumlarda Ayak İzlerim

her mevsim mi ustura ağzı hayat
yetmez mi temize çekmeye üşümeler

beni ilk
kanattığın dudaklarında öldüm

şimdi iklim yosun kokusu
kışın da açar yediverenler
bense kaç yol hüzne bulanırım her mevsim
gün batar hüzün başlar sarılırım içime
yüreğimde arsız bir kış yeli fora
bitap düşer düşlerim
sesim hicran giyinir geceleri
bir çığlık bir rüzgar bir ağıt
içime içime çarpar dalgalar
ve zıkkım kanar yaralarım

sokaklara yayılır bir intihar türküsü
bir yanı poyraz
öbür yanı hırçın bir dalga omzun
mecburdum..
yosun sürdüm gözlerime
ruhum batık bir gemiden soluyor Akdeniz’i
Lara’da vakitsiz bir gün batımıyım şimdi
uçurumlarda ayak izlerim
yüce dağlara bir namlu gibi uzanır kollarım

kaçamak bırakışlar tehlikesinde zaman
şimdi diyorum bahar olsa
sen bir ateşböceği, kırpsan gözlerini
yeni doğuşlara tutkun
yüreği dal dal bahara duran
bilsen nasıl düşerim yine fakına
kaparda gözlerimi yürürüm bir mavzer gibi

gece Kaleiçi’nden ay geçerken
Dikilitaş’ta erguvan renkli sularda yakamozlar
ölüm uykusunu koyarken yüreğime
yüzümü kesen bir ustura gibiyken soğuk
sabah erken gün üşürken
demlenirken çaylar Hasan Ağa’da
hani buharı tutarya camları, puslu bulanık
ıslıklarında mavi masmavi bir ışık duyulurken martıların
doğursan diyorum beni yeniden
abasız, postsuz bir derviş gibi
salsam gönlümü çağlayanlara

Şubat/2014-Antalya
Sıtkı Özkaya

Sıtkı Özkaya
Kayıt Tarihi : 31.10.2019 19:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!