Türk'ün Evladı Şiiri - Münteha Çağatay

Münteha Çağatay
48

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Türk'ün Evladı

Birbirine düş(ürül)müş bir neslin
Ayak altlarında koşuşan çocuklarıydık.
Yaralarına tuz basılırdıkça naralar atarlardı,
Kiminin sağı acır, kiminin solu yanardı.

Oysa biz sokaklarda şen şakrak koşardık.
En fazla kolumuz çıkar, dizimiz kanardı.
Vatanın dört bucağında dalgalansın diye bayrak,
Canını feda eden ecdadın kanını toprağa bırakarak
Bayrağın sağından solundan çekiştiler.
Sokakları bile dava uğruna bölüştüler.
Hapishanelerdeki kıyıma razı olan bir baş,
Masum çocuklarının yarınına koydu taş.

Onca güzel insan geçti de bu dünyadan,
Alamadık nasibimizi bu güzel hülyadan.
Kimisi sahiplendi tarihi , kimisi maneviyatı
İkisini de hiç ettiler, sahipsiz kaldı Türk'ün evladı.

Güzeli çirkin eyler, eğer ondan değilse.
Yalanı ört bas eder, eğer onun gibiyse.
Bir bildiği vardır yüzüne güldüyse.
Hoşgörüyü mezara gömdü, Türk'ün evladı.

Bir tohum ekilse elbet yeşerir yarın,
Yaraların iyileşmesi yarından da yakın,
Kapısından usulünce gir baharın
Kara kıştan usandı, Türk'ün evladı.

Münteha Çağatay
Kayıt Tarihi : 11.8.2020 18:18:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!