Tesadüf Mü Sanıyorsun

Mehmet Cihat Üstün
122

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Tesadüf Mü Sanıyorsun

Bir zamanlar teninden gün doğardı
Hani o nur git gide sönüyorsun
O gülen gözlerin soldu sarardı
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Duydum ki gönlün pişmanlıkla dolmuş
Hangi yüzle geçmişi anıyorsun
Gözlerinde yaşlar kurumaz olmuş
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

İklimin değişmiş her gün gözyaşı
Türlü dertlere boyun sunuyorsun
Şu ayık halinle geçtin ayyaşı
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Nedamet bağlamış sivri dilini
Sus pus gurur dağından iniyorsun
Kanlı yaşlar sarmışsa mendilini
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Avcundaki sönmüş küller anlatır
Belli ki kor ateşte yanıyorsun
Çıkar mazlumun ahı zamanladır
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Beni hor görüp de mutluluk aradın
Sen kendini çok iyi tanıyorsun
Düşlerine kan doğradı muradın
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Bedduam sinende kanlı bir bıçak
O var oldukça sen hep kanıyorsun
Cefanın elinde oldun oyuncak
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Umudun ufkuna açıp yelkeni
Bekleyerek sabrını sınıyorsun
Zaman dirhem dirhem eritir seni
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Kimseye suç bulma dönüp de bir bak
Yanlış sende sen kimi kınıyorsun
Kibirli ruhun daha çok yanacak
Sen bunu tesadüf mü sanıyorsun

Mehmet Cihat Üstün
Kayıt Tarihi : 14.11.2016 09:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Mehmet Cihat Üstün