Terkedilmiş Umut Şiiri - Abdulkadir Koç 2

Abdulkadir Koç 2
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Terkedilmiş Umut

Gün ıssız gece ıssız
Hafif rüzgâr gökyüzünde ay
Yıldızları dökmemiş Tanrı
Rengi atmış gözler
Yüzümde heykel donukluğu
Ağzımda acı bir tat
Kesik kesik çıkan nefesim
Kefenlenecek beden
Yüreğim, kalbim, gönlüm
Göğsümde derin bir yara
Bil ki zerre his yok
Nerede? Kim de ?
Terkedilmiş umut.
Arkası kesilmeyen ayak sesleri
Kafamın içindeler sanki
Tanıyorum sizsiniz siz
Adem ve Havva'nın çocukları
Cennetten kovulmuş,
Yeryüzünün günahkârları,
Bakın görün beni ne olur?
Yıkar, yakar, yok eder
Geçip geçip gidersiniz.
Hanginiz aldı söyleyin?
Yüreğim, kalbim, gönlüm
Bil ki zerre ses yok
Şaşılacak iş değil
Bir köşeye, kuytu kenara
Kaldırıp attılar belli ki
Terkedilmiş umut.

Abdulkadir Koç 2
Kayıt Tarihi : 8.11.2019 15:11:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Şiirinizi
    beğeniyle okudum

    Abdulkadir Koç

    Teşekkür ederim, çok sağolun.

TÜM YORUMLAR (1)