Terkedilmiş Aşklar Limanında bir Kadın

Ahmet Çapa
41

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Terkedilmiş Aşklar Limanında bir Kadın

Terkedilmiş aşklar limanında bir kadın tanıdım,
Soluk mavi gözlerinde hüzün,
Siyah elbisesinde sarı hazan yaprakları vardı.

Saçları okşanmaktan kurumuş, teni öpülmekten.
Savruk yılların ezdiği geçmişinden
hazin bir hatıra bulup çıkardı.
Demirden bir yorgan gibi,
serildi üstüne beyhude yıllar.
Titreyen kirpiklerinde kahır,
Titreyen kirpiklerinde tuz,
Büzüldü yavaşça dudakları,
Kayalıkları parçalayan azgın bir dalga gibi,
Köpürerek şahlandı bütün pişmanlıklar.

Kalbinde nice çukurların acısı ki o çukurları,
Yıllar sonra geçmişin daha çok hatırlandığı bilemeden,
bir delikanlının gözlerine takılıp kendi elleriyle kazmıştı.
Şimdi ne parmakta yüzük ne de saçlarını okşayacağı bir evlat vardı
Ve terkedilmiş aşklar limanında büzüldü yavaşça dudakları.

Bütün hazan yaprakları yerdeydi işte,
Bir mevsimde düşüp gittiler,
Hangi ağaçta olduklarını umursamadan
Onlarda bir zaman yeşildiler.

Bak işte tez geldi ömrüne hicran,
Işıkların sönmüş gibi kalakaldın,
Yavaşça bir cümle döküldü dudaklarından,
Sen bütün mevsimleri baharmı sandın.

Terkedilmiş aşklar limanında bir kadın,
Soluk mavi gözlerindeki yaşı Kevser mi sandın
Saçlarını dağıtma esen rüzgârlarda.
Sen her rüzgârı bir yar mı sandın.

Bir zamanlar yanağı okşayan şu rüzgârlar,
Ki onlar artık sıvası dökülmüş duvarlar gibi,
ağzından gülüşlerini söktüler,
Külleri karıştırılmış ateş parçacıkları
gibi duran şu yıldızlar.
Ki onlarda darmadağın olup saçlarına düştüler.

(Mayıs 2004 İST)

Ahmet Çapa
Kayıt Tarihi : 4.5.2004 23:46:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Muammer Çelik
    Muammer Çelik

    uzun uzun okunasi bir siir, bende aynen oyle yaptium, yureginize saglik

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)

Ahmet Çapa