Taze Rahimde Şiiri - Doruk Yalçın

Doruk Yalçın
11

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Taze Rahimde

Kısık sesle yağan yağmur damlaları,
Rengini soğuk bir bakıştan almış,
Sıkışmış mosmor gökyüzünde,
Ciddileşen metalimsi ıslaklıkla,düşünmeden yıldırım gibi bir heyecanla,delikler açıyor ölü havanın tenine,

Dikişsiz izler bırakıp damarsız gürültüyle yırtılıyor,
Korku ırmağının bıçakçıl balıkları gibi,dalgalarda
hırpalanmış ceset kokularıyla,tehlikeli genişlikte dağılıyor
kontrolsüz doğa şartlarında,

Basınç dolu evlerde daralan yürekler,
ağırlaşan siyahlığı soluyor,ışığı boğup
kırılgan tırnaklarla,paramparça çınlayan kulaklar,
esnemeye çalışıyor şekerden bir ayın dehşetinde,
kabarmış çıplak derilerden fışkıran bulaşıcı acılar emiyor tuzunu kalperin,tuhaf beyazlık içinde bırakıp kül dokusunda yok oluyor,

Şıp şıp damlayarak yumuşak deliklerinden havalı yolların,
yorgunlaşıyor göğüslerde bir bayık ışık,
kuru bir su gibi düşüyor yere,
yaşlı demir tonunda,kederle paslanmış,akışıksız,
git gide sivrileşen kristal soğuklukta,

Kaçak titreşimlerin mühürlü kırmızısı,
donuyor duran ışıkta,güçlükle beslenen parıltıyı giyinip,
çatlamış taze dudak aralarından dilenmeye başlıyor bir nabız,
açıp ruh kokan ellerini evrenin rahmine,
kayıp sözlerin içinde çarpıp unutulmuş köklere,
kanıyor kupkuru.

Doruk Yalçın
Kayıt Tarihi : 15.5.2019 20:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!