Taştı Sabrımın Irmakları

Ömer Yücekaya
141

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Taştı Sabrımın Irmakları

Sahipsiz bir köpeğe; evden gizli yemek kaçıran
güzel, haylaz çocuklar gibi
bana kendinden bir şeyler getir
Rüzgar delirten saçlarından
Yarı çöl, yarı okyanus kokundan
Bir bakışınla dut yemiş bülbüle çevirdiğin
ela gözlerinin tılsımından getir

Tam umudu kesmişken senden
Ve kurumuşken bütün sular
Kızılırmak gibi doğ, Kızıl dağın kasıklarından
Dökül bozkırlarıma
Bana sesinin nehirlerinden biraz Dicle,
biraz Fırat getir

Hep uçurum gülleri avuçladım
Bak ellerim kan tarlası
Bütün çiçeklerimi kırıp döken yalancı bir bahardı aşk
Sen bana bahar değil
kardelenler gibi kardan fışkıracağım
bir zemheri getir

Çöle düştüğümde sana ulaşacağım bir vaha
Yola çıktığımda menzili hep sen olan bir yol getir
Ya unuttur unutturabilir sen kendini
yada terinden biraz tuz
göz yaşından bir deniz getir

Sevgili…
Bir yudum mutluluğu, sıratın diğer ucuna saklayan sevgili
Beş vakit elimi açtığımda seni getiren bir dua getir
İçimde yarım bıraktığın Fatiha ya,
kabul olmuş bir Amin getir

Sevabına yetişemedim…
Sen bana günahından getir

Filistin kadar acılı, Afrika gibi sabırlı idim
Taştı sabrımın ırmakları
Spartacus gibi kırdım zincirlerimi
Sen bana biraz öfke
çokça isyan getir

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 29.7.2019 10:54:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!