Tanıyordum Yağmurları Şiiri - Yahya Pamuk

Yahya Pamuk
9

ŞİİR


12

TAKİPÇİ

Tanıyordum Yağmurları

Çocukken
kırdığım camdan
rüzgâr girerken evimize
bulutları görebiliyordum
annemin gözlerinde

penceremizden de öte
babamın gıcırtıları başlayınca
annem yağmurlara aldırmadan
kapıyı araladığı anda
gözlerimizi de sürükledi ardından

yüzümüz soğuk
yemeklerimiz soğuk
yorganımız soğuktu
yokluğunda
perdelerimiz de anlamını yitiriyordu
hava karardığında

şaşkınlıkla baktığımız son gece
heyecanla karışmıştık karanlığa
babamızın ardındaki kıpırtıdan
seziyorduk gelişini
annemin ıslak yanaklarından
tanıyordum yağmurları

dört gecenin ardından
yeniden görebiliyorduk yıldızları

o gece hepimiz ısındık
annemizin etrafında
perdelerimize hiç karışmadı rüzgâr
mevsim uyumuştu yanımızda

bahçemizdeki ağaçlar da suskundu
yapraklarının yokluğundan

uyuduk gecenin başlangıcında
soluk soluğa geçti zaman
geçti annemizden
geçti ömrümüzden
sabah ezanlarıyla
babamın namaz duaları karışınca
kahvaltısında yüzü güldü annemizin

annemin gülümsemeleri benzemezdi
babamın yanına uğrayanlara
tanıdıktı giysileri
benzetirdim halamın kumaşlarına
gülerdiler ara sıra
annemin yokluğunda

dedemden son kalanlar
eskiyordu vücutlarında

saçları da benzemedi
güneş ile yaza
yorulmuştu yıllardan
kına kokuyordu uçları
ısınamıyordu bir türlü
doğurgan bakışları

bahçemizdeki ikindi ağaçlarının altında
sererdi uzunca palas
annem güneşi kovardı üzerimizden
saklardı bizi gökten
gün doğumları değil
o doğurmuştu bizi
hepimizi

güneşi kovan annemiz
rüzgârları kovamadı etrafımızdan
o gün elleri küçülmüştü
babamızın karşısında
kısalmıştı sapan ağaçlarım gibi
güzün son ayında

saçları benziyordu
yağan ilk kara

babam çok severdi
sarı giydirilmiş gülleri
günün her anında
eksilmezdi yanında

annem hiç çiçek koklamadı
bahçemizin etrafında

artık tanıyordum mevsimleri
kızıl yeşil yapraklardan
kurumadan budananlardan
sarıya döner rengim
sonbaharla uyuşmadan
babam hiç ağlamadı
annemin karın ağrısından

annemi daha iyi tanıyordum
çocukların arasından

sevdi sapan ağaçlarımı
çok çatalları olan
sevdi bahçemizdeki ikindi ağaçlarımızı
yazın hepimizi uyutan
her yıl sapanlarımla gölgesi azalan
babamı ağustos sıcaklarında bunaltan.

Yahya Pamuk
Kayıt Tarihi : 27.3.2007 09:26:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gulfem Gulfem
    Gulfem Gulfem

    cocuklugumu hatirlatan guzel satirlar.
    Gulfem gulfem

    Cevap Yaz
  • Selda Yetişoğlu
    Selda Yetişoğlu

    Anne diyince aklıma hep bu cümle gelir...
    "Beni senin gibi birde annem terk etmişti ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur"

    Sanırım anneye dair tüm şiirlerin özetidir bu...
    Çocuk olmanın da...

    Selam olsun cebinde hala umut yüreğinde hala çocuk olana...

    Cevap Yaz
    Yahya Pamuk

    Sayın Yetişoğlu ;
    Yorumunuzdan dolayı şahsınıza çok teşekkür ediyor, saygılarımı arz ediyorum. Her zaman şen ve sağlıklı kalmanız dileğiyle ..

  • Döner Özeke
    Döner Özeke

    cocukluğumu yaşadım harika tebrikler

    Cevap Yaz
  • Güner Hacısalihoğlu
    Güner Hacısalihoğlu

    Çocukken yaşanılanlar bu kadar güzel anlatılır. Müthiş bir gözlem şiiri. Kutluyorum Yahya Bey.

    Gönlünüze kaleminize sağlık..

    Selamlarımla...

    Cevap Yaz
  • Ayşe Yarman Öztekin
    Ayşe Yarman Öztekin

    Yaşananları duygu ve düşünce yumağından dizelere örgüleyen etkin VE zengin anlatımlı şiirinize tebriklerimle.
    Selam ve saygılar.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (69)

Yahya Pamuk