Tamah İnsan Ve Ölüm Şiiri - Halit Korkmaz

Halit Korkmaz
80

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Tamah İnsan Ve Ölüm

Malını istifleyip çoklukla çok övünen
Saltanat kayığında sanki ebedi insan
Kazandıkça şimarıp cimriliğe bürünen
Firavunluk ve Kârûn mektebinde bu lîsan

Dalıp gittin zihninde ipe gelmez bencillik
Aç gözlü, uzun dişli, tamahkâr ruhlu insan
Bir fenalık gelince feryatla birincilik
Rekor peşinde koşup, madalya alan insan

Doğunca kim sevindi, ölünce kim üzüldü
Bu iki parantezin arasında zom insan
Hesap günü denince diz bağları çözüldü
Mahkeme-i Kübrâ'da varmıdır karar bozan

Mademki ölümlüsün, bâri kendin öldürme
Doğan kız bebekleri niçin kuma gömüldü
Yeter artık El Semûd ölüm fermanı verme
Saltanat ve kabile deyip devran sürüldü

Yüzümüz kimliğidir, aynasıdır insanın
Yüzü örtüp evrende, fıtratla ters düşülmez
Parmak izi bedenin, dil; şifresi lisânın
İnsanın süsü yüzdür, yüzsüz insan çekilmez

Para bankadan firar, fitne sahte bir dindar
Sahte ile gerçeği ayırt edemez ferman
Maske yüzden gerçekçi, gerçek sahteden murdar
Gerçek para insandan, paradan sahte insan

Doğduğun anda başlar ölüm denen yürüyüş
Alırken doğan nefes, verirken ölü gider
Dünyanın son saati, insanda esas duruş
Emir komuta 'O'nda Kur'a'nî düzen biter

Halit Korkmaz
Kayıt Tarihi : 28.11.2021 17:27:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Halit Korkmaz