mahur bir fotoğrafın düşüyordu hayata bugün
iğne deliğinden geçiyor gibiydi huzursuz yorgun yüzün
hayal kırıklığı yaşayan gözlerinin üşümüşlüğünü okuyordum
rüya görmez uykularda oyalanıp duruyor ruhun
İstanbul duysun istemez kalbini okuyor martılar
bu şehir ne çektiğini bilir senin
akşam her akşam suya dökülür gözyaşların
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..



