Susuşun sessizliği Şiiri - Gülay Özdemir

Gülay Özdemir
362

ŞİİR


27

TAKİPÇİ

Susuşun sessizliği

... Ve
Dedim nedir bu yalnızlık
Sesizliğin çığlığı yüreğimde
Kirlerden arınmak için nedeni olmadan
Ağlayayım kimsesizce
Kimsenin görmediği semtlerde gök
mavinin altında
Kan kırmızı gözlerim hangi hüzne adanmış
kuytu köşelerde kalan
Sevinçlerim
/Tüm beyazlar kirli
/Maviler ölgün
Benzim solgun
Gözlerimde siyahın matemi var
Kan kırmızı olmuş yaşlarla

Hüzne adanmış suskunluklarımda
kelimelerimin ziyan edilişinin karşısında
Suskunlaşmış çığlığımda
Yürüsem kimseyi tanımadan
Saçlarımı dağıtan rüzgara doğru
Umutları uyandıran maviye doğru açsam kollarımı uçsuz bucaksız
Umuda kapanmayan yüreğimle.!
Kuytularda kalmış
Sesizliğin çığlığını haykıra haykıra
  haksızlıklara karşı
Göğüs gererek susmayan yüreğimin kasvetini
genzinizi yakarak dizelere
Boğulmadan
Umutlarla
Umuda kapanmayan gök mavinin
altında
Sustuğum
Susuşun sessizliğinde kalarak..."

21.01.2021

Gülay Özdemir
Kayıt Tarihi : 22.1.2021 00:07:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bazen sustuklarında boğulur insan.. Okuyan dostlar bilirler:))

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!