Suskunluk Şiiri - İbrahim Coşar

İbrahim Coşar
4110

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Suskunluk

Ne zaman bir ayrılık türküleri dinlesem,
Gönlüm efkâr içinde ağlayan bir sabidir.
Ne zaman ayrılığa isyan edip inlesem,
Ruhum yağmur görmemiş kurak toprak gibidir.

Damladıkça damlalar yanık bağrıma bir bir!
Hem boğaz düğümlenir, hem yüreğim ürperir!

Yazdığım her şiirde imgeler aşkı saklar,
Yarin ruhu gezeler bütün hecelerimde;
Aşk yangını yüreğin emrindeki dudaklar,
Türküsünü fısıldar yalnız gecelerimde.

Aşk ile yanan kalbi avutmak mümkün müdür?
Gönlün sakladığını unutmak mümkün müdür?

Bir çığlık atıversem, yıkılsa bütün dağım;
Bu çığlık, o yangını ikiye katlayacak.
İçimdeki acıyı salıverse dudağım;
Derin bir oh çekerek ruhum rahatlayacak.

Gidenler hiç geriye dönmüyor her nedense;
Umursamaz, terk eden ruh değil de bedense!

Suskun bir yanardağın özünde ateş vardır;
Yüreği yansa bile kimseye küsmemiştir.
Her karanlık gecenin sonunda güneş vardır;
Coşari’de dil susmuş, yüreği susmamıştır.

Bu suskunluk hasrete, ayrılığa kaygıdan!
Bu suskunluk hem aşka, hem aşkına saygıdan!

İbrahim Coşar
Kayıt Tarihi : 8.11.2019 10:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!