*Şule - VI Şiiri - Sedat Büyük

Sedat Büyük
79

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

*Şule - VI

- Öncelikle Şule - I'i okuyunuz...

Dün gece düşlerime bir darağacı diktim...
Bir çöl ıssızlığında sensizliğe biriktim.
Filizlenen hüsrandı, çiçek açan yokluğun.
Azlığın bir serapken bir hayaldi çokluğun...
Söyle, darağaçları çiçek açar mı Şule’m?
Her dalını süslüyor bir nazlı beyaz çiğdem...
Ellerimi uzatsam sanki soluverecek,
Öyle mağrur, öyle sen, öyle narin bir çiçek...

Yürüdüm sana doğru, göğüs gerdim her zulme,
Seni bulmak isterken yakınlaştım ölüme.
Emekledim kumlarda, üstüm başım paçavra,
Tenim güneş kavruğu, elim ayağım yara…
Aradım, gündüzleri gecelere katarak,
Ruhum yakın olsa da bedenim sana ırak.
Şarkını duyuyorum lakin gelmiyor sesin,
Bilmiyorum ne hâlde, bilmiyorum nerdesin...
Buğulu gözlerini ufukta görsem bile,
Her akşam saçlarını hasretle örsem bile
Başımı kızgın kuma hicranla koyuyorum,
Gördüğüm rüyaların sonu birer uçurum...

Farkında mısın Şule’m seni aradığımın?
Bana doğru mu gelir senin de her adımın?
Gel artık, gözlerimin parıltısı sönmeden,
Can çekişen umudum tamamen tükenmeden.
Gel bir tutam hayat ver körpe darağacıma,
Gel ki kalbim yer açsın kaybolan inancıma...
Tutunduğum bu asa kırıldı kırılacak,
Ümitsizlikle doldu sana açtığım kucak...
Hangi bedende tutsak hangi gözde saklısın?
Yalnız bana mı uzak bana mı yasaklısın?
Belki sen hiç olmadın, belki ben bir deliyim,
Belki etten örülmüş bir ibret heykeliyim.
Belki yüzyıllar önce bir destan oldu adın,
Belki sen de ömrünü bekleyerek harcadın...
Bende güneş batarken belki doğuyor sende,
Belki başka bir dudak geziniyor busende...
Belki henüz açmamış bir yüzyıl çiçeğisin,
Bir anlık dahi olsa ömrümün gerçeğisin...
Belki bende mevsim kış, sende mevsim ilkbahar,
Takvimlerden süzülen yapraklar bende solar...
Mayın döşeli olsa geçerim sınırları,
Mesafeler kolay da aşmak zor asırları...

Adına ne dersen de, yoksun şu an yanımda,
Sevdan bir zehir gibi dolaşıyor kanımda.
Nöbetlerle bölünür buz bıçak gecelerim,
Kan ter içinde kalkar ismini hecelerim.
Anla Şule’m, bir derin uçuruma düşmüşüm,
Bu karanlık çukurda gör neye dönüşmüşüm...
Korkuyorum bakmaya kendi soluk yüzüme,
Geceme sığınırım, dargınım gündüzüme...

Takıldım yolumdaki sen şekilli taşlara,
Kandım, düştüm, kanadım... İz bıraktı her yara.
Susuz kaldım aylarca, kurudu dudaklarım,
Boz bulanık selleri su diye yudumladım...
Akrepler mi sokmadı, yılan mı ısırmadı?
Öğrendim, sensizliğin savaşmaktı bir adı...
Umut, darağacında asılı bir dilekti,
Beklediğim gün benim ne zaman gelecekti?
Ne sabır kaldı ne de tahammüle takatim,
Acele et ki Şule’m artık doluyor vaktim.

Ocak 2009
Bükreş

Sedat Büyük
Kayıt Tarihi : 31.1.2009 17:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Nisan Numberone
    Nisan Numberone

    Anla Şule’m, bir derin uçuruma düşmüşüm,
    Bu karanlık çukurda gör neye dönüşmüşüm...
    Korkuyorum bakmaya kendi soluk yüzüme,
    Geceme sığınırım, dargınım gündüzüme...

  • Çöl Şulesi
    Çöl Şulesi

    harika şiirler okudum. kaleminiz daim yolunuz açık olsun.
    selam ve dua ile

  • Cemal Aydın
    Cemal Aydın

    Bu şiir, önceden tanıdığımız Şulelerin güzelliğini devam ettiriyo, bu yüzden yorum yazılmayacağı kanaatindeyim ! Ancak takdirimi ve tebrikimi yazıyorum.

    Böyle devam Sedat kardeş. Senin ilhamın ilerledikce, senin eserlerinden ilham alacak şairler de olacakdır. Allah yardımcın olsun.

    Selam ve muhabetle...

TÜM YORUMLAR (3)