Sükût-u Hayâl Şiiri - Cemil Baştürk 2

Cemil Baştürk 2
11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sükût-u Hayâl


Dört duvar, örtük bir kapı,
ve ortasında bir küçük pencere;
Almış başını gidiyor içeride,
Nasıl da amansızca bir cendere...

Durgun saatler,
Sonu gelmez işkenceler,
Acı içinde geçiyor hep,
Sükût-u hayale uğradığım geceler...

Zaman hep haklıdır;
Hakkıdır tabi,
Geçip gidecek öyle hiç durmadan;
O gittikçe, sonu gelecek ömrümün,
Sormaya dahi gerek duymadan...

Peki ya sen?
Çekip de kapıyı bir yandan,
Gittiğini mi sandın,
Gönül kapısını kapatmadan...

İşaretlidir benim sorularım,
Bilirim aslında cevabını;
En çok da bu yüzden,
Hep kendimi sorgularım...

Beni konuşturan sebep,
Susturmuşsa seni eğer;
Lâl olsun dilim,
İnan ki buna fazlasıyla değer...

Kırkı çıktı ömrümün,
Yıllara verdim çoğunu;
Darası kaldı bana,
Dolduramadım boşluğunu...

Yine de bir ümit işte!
Der ya hani insan,
Ümit gönülden beslendikçe,
Dayanır mı ki buna can!


Cemil Baştürk

Cemil Baştürk 2
Kayıt Tarihi : 10.8.2019 17:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!