Söyleyeceğin Şey Neydi? Şiiri - Demet Ba ...

Demet Barkan
15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Söyleyeceğin Şey Neydi?

Isil isildi komur karasi gozlerin,
Gunesin yaktigi o esmer tenin,
Ve ellerin…
Simsiki kavrardin ya ellerimi hani,
Hic ayrilmayacakmisiz gibi…
Korkardik yakalanmaktan sanki,
Birilerine hesap vermemiz gerekirmis gibi...
Hatirlar misin ilk tanismamizi?
Aksamin kor bir vaktiydi, allahin unuttugu sehirde…
Disarida gumbur gumbur bir arbede,
Silah sesleriyle kapanirdi herkes yerlere,
Biz ise yuz kusur yillik bir binada guya emniyette…
Yorgundun, bitkindin ve acikmistin sen…
Ellerimle bir cay demlemistim ben,
Karsilikli oturarak yudumlamistik caylarimizi,
Ve paylasmistik o savas yillari icerisinde yasadiklarimizi…
Sicacikti gulusun yorgunluguna ragmen,
Icime islemisti verdigin rahatlik ve guven,
Iste o gun etkilenmistim senden…
Ne cok sevmistim seni bir bilsen..!
Ama asla soyleyemedim sana bilmem neden...
Belki de savasla birlikte gelisindendi sususum,
Her catisma basladiginda seni dusunur olmustum…
Bilirdim ilk ucakla gelecegini,
Ve arardin tam tahmin ettigim gibi…
“Yine geldim, iste burdayim” derdin bana,
Kizma ama dua ederdim tanriya uzasin diye bu kavga...
Hata oldugunu biliyorum ama senle olmakti dilegim,
Yanlizca bir kac gun daha fazla kalmani isterdim...
“Musaitsen yanina gelmek isterim” derdin,
Bilmezdin, oysa bende bunu soylemeni beklerdim...
Kapida belirdiginde duracak sanirdim kalbim,
Sarilip boynuna oylece kalmayi isterdim,
Bir sure konusmaz beni seyrederdin,
Sonra cozulurdu dilin susmayi bilmezdin,
Gittigin yerleri anlatirdin,
Cephelerde ates altinda kalmani,
Yasanan izdirabi,
Ve insanlik dramini…
Durup seni dinlerdim sessizce,
Korkuturdu anlattiklarin beni icten ice...
Endiselenirdim senin icin ama diyemezdim gitme!…
Cunku hakkim yoktu sana bunu soylemeye…
Derken gunler geciverirdi oylece,
Ve birgun, ayrilik vakti geldi derdin komur gozlum sessizce…
Kirilirdi kalbim, bir burukluk cokerdi ustume
Kelimeler dugumlenir kalirdi yuregimde
Tutar ellerimi, operdin beni yanaklarimdan sevgiyle
Baska birsey diyemezdin, diyemezdim ve biterdi hersey birdenbire...
Biraz zaman alirdi dondugunde araman,
Oysa sesini duymak isterdim, seni ozlerdim karam…
Yillar gecti seni son gorusumun ardindan,
Bir yemek yiyebilmistik hatirlarsan fazla konusamadan,
Soylemek istediklerin vardi ama siyrilamamistik kalabaliktan,
Anlatamadan gidivermistin bu son bulusmadan…
Simdi biraz buruk gulumseyerek aniyorum yasanan o gunleri,
Ve ne zaman seni ozlesem aciyorum TV’mi…
Iste bak karsimdasin, hararetle anlatiyorsun herzaman oldugu gibi,
Gozlerinin icine bakiyor ve hala merak ediyorum…
Soyleyecegin sey neydi…?

(1996)

Demet Barkan
Kayıt Tarihi : 30.9.2000 19:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!