Sorma Şiiri - Zübeyde Yalçınkaya

Zübeyde Yalçınkaya
457

ŞİİR


22

TAKİPÇİ

Sorma

Sorma, güller karaya çaldı
Laleler siyaha
Sen gittiğinde gök karaya
Ve denizse onun rengine boyandı

Sorma,
Güneşi sorma o da terk etti bizi
Etrafı bir kara, bir siyah sardı.
Önce kara bir rüzgar esti,
Bundandır göğe kara bulutlar geldi
Ve gök kara çocuklar doğurdu ilk kez

Sorma, sen gittiğinde
Filmler karasevdayı anlatırdı
Ve sonları karararak

Sorma, sen gittiğinde
Sanki aşk tükendi
Aşkın rengi karararak

Sorma, sen gittiğinde
Tüm mabetler kapandı
Tapılacak bir şey kalmadı diyerek
Çünkü aşk yoktu, terk etmişti bizleri
Sen gittiğinde..

Zübeyde Yalçınkaya
Kayıt Tarihi : 3.5.2018 18:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!