Sorarsın Beni İsrafil'e Şiiri - Adil Gökşin

Adil Gökşin
78

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Sorarsın Beni İsrafil'e

Hem ebedimsin, hem ezelim,
Sensiz kuruyor bu bedenim,
Seni seven bilirsin benim,
Kırılmış sana verdiklerim.

Aksetmiş sensizlik bendime,
Kavgalı, gerçekler-düşümle.
"Sararım yaraları" desen,
Sen bile bi'çare olmazsın,
Bu yalandan tebessümüme.

Bir iğne girdi bedenime,
Sancılı günler de geçmekte,
Kavuşmamız artık mahşere,
Sorarsın beni İsrafil'e.

Benim kaderim bana düşman,
"Kal" derim, gene gidersin.
Keder olmuş kalbime sürgün,
Sen bile bi'çare olmazsın.
Ben bu derde düşeli nasıl
Olmayayım Tanrı'ya küskün?
Geçer günler, geçer bilirim,
Ama benim yüreğim üzgün.

Dağlara bak beni hatırla,
Kar yağmış yüksek tepesine.
O kardın benim yüreğime,
Gittin sen de sessiz adımla,
Bensiz, bizsiz çorak kentlere.

Bir beden olmak istemiştim,
Duygulara ortak kesildim,
Affet izin istememişim,
Bir beden olmak istemiştim.

Kar, yağmur, tipi, kasırga,
Girsin gün ışığı bahtıma,
Aylar geçiyor sensiz ama,
Mevsimler dönmüyor yanımda.

Ser vücudumun her yanına,
Sar artık sıcak kollarınla,
Sür beni de gittiğin ile,
Sır olma artık gidişinle.

Canım yanıyor dizelerde,
Anın gidiyor hafızamda,
Sanık olmuşum mahkemede,
Yargılıyor kader seninle.

Sevgim soğuktan korur bizi,
Battaniyem büyüktür, yeter.
Açar gönlüm kapalı gizi,
Duman dağılmaya istekli.

Adil Gökşin
Kayıt Tarihi : 18.11.2018 21:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!