Sonun Sonu Şiiri - Zübeyde Yalçınkaya

Zübeyde Yalçınkaya
457

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Sonun Sonu

Dilimiz küflenmişti,

Süt beyazdı umuda dair sözlerimiz

Üfleyerek yutardık sayılı nefesimizi

Kokmuştuk bir kez içimizde

Korkmuştuk ayak izlerinin gölgesinden

Ensemizdeki tehditsi bakışların sinsiliğinden

Kaçışır, çarpışır duvarlar

Yüreğimizdeki duvarımıza kollarımızı çakmıştılar

Yollar çıkmaz sevdiceğim

Ayaklar özgür olsa da gidemedikten sonra boşa

Gözlerimin güvercinini öldürdüler

Uçmaz doğacak yeni baharlara

Bir güneşi mum gibi üfleyip de söndürdüler

Çimenler yeşil, güller kırmızı, laleler beyaz olsa ne çare

Karanlık, içindeki karanlığında kaybolduktan sonra

Elimizde kanadı gelmez artık yarınlar

Bu yüzden küsmüştü son bebek dünyaya ölü geldi

Bir kadının merhameti sonunda zalimliğe yenildi

İşte bu nedenle uzun saçlılar asma halatına yürekleri astılar

Bu şiir 2013 yılında yazılmıştır. Yani toy zamanlardan...

Zübeyde Yalçınkaya
Kayıt Tarihi : 14.4.2020 06:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Kesra Bamedi
    Kesra Bamedi

    Ayaklar özgür olsa da gidemedikten sonra boşa

    Gözlerimin güvercinini öldürdüler

    Uçmaz doğacak yeni baharlara..




    tebrikler

TÜM YORUMLAR (1)