Sokak Lambası Şiiri - Özdemir Aydın 2

Özdemir Aydın 2
1503

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Sokak Lambası

Her gece sen geçerken bu şehirden,
Gök kararır,
Bulutlar ağlaşır,
Yağmur kuşları uçuşur.
Ardın sıra, dolu, yağmur, kar yağar.
Islanır bedenim, ruhum üşür.
Ben,
Ben yine aynı sokakta,
Sizin evin karşı kaldırımında,
Aynı sokak lambasının altına oturur,
lambanın altında ısınmaya çalışırım.
Artık eskisi gibi deli dolu da değilim.
Eskisi gibi gece mekânlarına da gitmiyorum.
Geçenlerde yolum,
seni ilk gördüğüm mekânın sokağından geçti,
göz attım da yıkmışlar.
Yerine devasa koca bir iş merkezi açmışlar.
Girip içerisini gezmek istedim fakat,
Saç, sakal, kıyafetimden olacak ki görevliler kovdular.
Olsun bee, o kadar da önemli değil.
Sokaklar sabaha kadar bizim ya,
Gezip tozuyorum.
Eskisi gibi de içmiyorum,
Biraz öksürüğüm var ama önemli değil,
"Acı patlıcanı kırağı çalmaz" derler.
Öyle nara falan da atmıyorum eskisi gibi.
Baban balkona çıkınca görüp sövmesin diye sırtımı dönüyorum.
Ne bileyim bee, o kadar çok değiştim ki.
Flitreli cigara içen ben,
şimdi elde tütün tabakası sarma içiyorum.
Sana şarkı, türkü söyleyip, mendil sallayan ben,
Şimdi parkanın cebinde defter, kalem taşıyorum,
Şiir yazıyorum.
Hangi birini anlatayım ki be gülüm.
Bu şehrin havasına alıştım artık,
Yarı şair, yarı meczup yaşıyorum.
Çok geğiştim çok.
Yorgunum,
Çok yorgunum,
mektubuma son verirken,
Selam eder yüreğinden öperim.

Özdemir Aydın 2
Kayıt Tarihi : 3.6.2020 13:12:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Sabah saatlerinde yazdım.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!