Sokağımın Lambaları Şiiri - Yasin Güney 2

Yasin Güney 2
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sokağımın Lambaları

Oturdum, bir eşya gibi.
Hareketsiz ve ruhsuzum,
Bir mektubun can verir,
Bu yarım kalan son parçama

Sessiz sessiz çalsa ruhumun çanları,
Haykırsam da duymasa kimse,
Bir mektubun beni benden alsa da
Yarım kalan parçam, kendine gelse.

Uyanır mı sokağın lambaları,
Bir ışık yaksan da haber yollasan.
Bir ışık, bir ses, bir işaret yollasan,
Uyanır yüreğimin bahar kuşları.

Sessizliği de öğrendim, sensizliği de.
Ne çok konuşurmuşum da, duymazdım,
Gidişin susturdu yüreğimi.
Meğerse ben, hep yürekten konuşurmuşum da sen duymazdın.

Duy şu mısraların sesini,
Duy şu yüreğimin haykırışını.
Başka ses duyamazsın bu caddeden.
Duy şu zalimin yaptığı haykırışı.

Kimse geçmiyor artık bizim caddeden,
Işıklar bile doğru düzgün yanmaz oldu.
Gidişin, bir göç verdi mahallemden.
Şimdi o, yazarak öldü.

Yasin Güney 2
Kayıt Tarihi : 2.6.2020 01:25:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!