Sis Bulutu Şiiri - Mehmetsalih Özalp

Mehmetsalih Özalp
23

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sis Bulutu

Dallanır budaklanır doğadan süzülen akıntılar, sonra güçlü bir nehir oluşur ve sonunda okyanusa varılır. Okyanustan gelen tekrar okyanusa döner, ondan gelen ona döner. Doğa döngüsüne benzer, bütünün parçalanıp bütünleşmesi.
Bazı insanlar bir daldır, bazıları ise güçlü bir nehir. Ama kimse okyanus değildir, çünkü okyanusa varan kendisini kaybeder, onunla bütünleşir.
Doğadan süzülen her damla değerlidir. Zira her damla bir nehrin oluşmasına katkı sunar, amaç güçlü bir nehrin yaratılmasıdır.
Tarih doğadan süzülen damlalara benziyor. Aktıkça güçlü ve yüce kimseler oluşur, diğerleri bu güçlü kimselerin oluşmasına katkı sağlamış, görevini tamamlamış ve sonra kendisini kaybetmiş damlacıkları andırıyorlar.
İnsanlık tarihi bin yıllardır akıyor. Ama Antik Çağda yaşayan insanlar yok olup gittiler, şimdiye yön vermiyorlar. Çünkü onlar birer yeni güçlü nehre dönüştüler. Bu nehirlerden biri felsefe, biri din, diğeri mistisizm oldu. Biri ise bilime dönüştü.
Bu nehirlerde yüzebilecek insan sayısı çok azdır. Geriye kalanlar dallanıp budaklanan küçük nehirlerde yıkanacaklar, ama onlar da büyük nehre akan nehirciklerde yüzüyorlar.
Güçlü akıntıda yüzebilen insanlar görüyorum.
Bu insanların kimisi olgun, kimisi yetişmek üzere, kimisi de daha çocuk.
Bir rüzgar esiyor, sis bulutu sarmış her tarafı, birbirlerini görmüyorlar.
O nedenle her biri yalnız olduğunu sanıyor.
Oysa havanın açılması çok yakındır.
Güneşli bir zaman dilimi kapsayacak her tarafı.
Birbirlerine güç verecekler.
Yeniden yaratacaklar yeryüzünü.

Mehmetsalih Özalp
Kayıt Tarihi : 17.4.2019 03:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    beğeniyle okudum

TÜM YORUMLAR (1)