Seyit Cafer Tayyar Arvas Şiirleri

65

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Seyit Cafer Tayyar Arvas

Daha gencim,
şimdiden ortasındayım hüznün ve gecenin .
Ömrümse bir trendir .
Raylarında basit şiirlerim.
Şiirler gibi katı ve demirden
soğuk Bir Konya gecesinde.

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Bil ki;
Şiirde yaratılmıştır.
Fanidir belli ki.
Uyandığımda şiir vardı yanımda.
Adına anne derlerdi .
Türkü emzirdi bana .

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Burnumdan soluyorum soğuk geceye,
içim cehennemden beter bir sıcaklık.
İçimden bölünüyorum her bir heceye
içim atların homurdanışı gibi kuraklık.

Buhardan ve geceden kalan

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Susmak mümkün değil bu gürültüde,
kimse anlamıyor haykırdığını.
Ağlamak mümkün değil,
masumluğun ayıplandığını ,
ve sukutun sessizliğin daha da asil hali olduğunu.

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Kimden bir yürümek düştü sokağa?
Kim ?
Benden bir gölge sokağa
Kim?
Hangi sokağa düşen buğu
Bir gölde bir kuğu

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Sahi neden soldu yıldızlar?
Bulutlar nerelere gider mavisiz
Nereye saklandı ışıklar?
Bir nebze sussam ,
Susasam kim anlar,
Kim anımsar Afrika'mı.

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

İçimden bin bir balık geçer,
okyanus ferahlığı vardır göğsümde .
Çünkü her balığın ağzın da bir şiir .
Ve her şiir zehir olup karışır yüreğime.
Su bulanık ve karanlık .
Sahi ne olmuştu o oltacı güzeline ?

Devamını Oku
Seyit Cafer Tayyar Arvas

Eller ki kanlı bir kalemdir.
Şiir ki berrak bir su kadar azizdir.
Kelimeler ki susmayı öğretir haykırarak.
Şairler ki acıyla yâd eder bir şairi durmadan.
Kağıtlar bir kefen sıcaklığıdır .
Gözyaşıdır ki yıkar şairi musalladan.

Devamını Oku