Sevgili Deniz Şiiri - Abuzer Güneş

Abuzer Güneş
94

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sevgili Deniz

Biz yarınlarımızı içimizde büyüttük
Dağlarımızı karlara boyadık
Düşlerimizi penceremizin arkasında bıraktık
Hayallerimizi bir durakta unuttuk

Bindik artık sonu olmayan bir trene
Atladık artık mavi olmayan bir buluta
Geride sen, geride siz geride bir durak bıraktık

Uçurumlar kadar ölüme yakınız
Uçurtma kadar gökyüzüne yaklaşmışız
Teren gibi simsiyah bir yola kilitledik kendimizi
Artık yaklaştık sonsuzluğa

Unuttuğumuz bir gemi yaklaştı artık limana
Bu liman artık bırakmaz bizi
Demir atmıştır artık yalnızlığa

Kayıp bir çocuk bulunamaz artık;
Kaybettirmek istemişse kendini
Kayıp bir ülke kurulamaz artık;
İçinde kiler yaşamamaya alıştırmışsa kendini
Anlasana, anlatsana bize
Biz hiç anlamdık ki bu yaşadıklarımızı

Biz mevsimleri baharlara verdik
Ne kışımız kaldı, ne yazımız
Ne umudumuz kaldı, ne umutlarımız
Artık geride bir sen, bir ben kaldım
Birde bıraktıklarımız.

Sokaklar ıssız, caddeler korkunç
Irmaklar sessiz, dalgalar azgın
Mevsimler yalnız, ölümler ansız
Yaşananlar zamansız, bedenler cansız kaldı

Yarınlar bize uzak değil,
İçimizde büyüttük onları
Gelecek kurulmamış daha
Geçmişle daha hesaplaşmadık

Kapı çalıyor baksın biri
Soba dumanı yutmuyor,
Biri ateş versin
Pencereyi kapatın,
Soğuk girmesin aramıza
Musluğu kapatın,
Damlalar deniz olmasın faturamıza
Işıkları söndürün,
Bizim aydınlığımız yeter bize

Ocağı niye açık bıraktınız,
Ocağımızı yakmayın artık
Biri söndürsün
Biri söndürsün içimizde ki ateşi

Kapı çalıyor
Kim geldi?
Ahmet baksana kim gelmiş
Ahmet- deniz gelmiş abı
Merhaba deniz dalgan nasıl
Abi bırak dalgayı
Kendimi kaybetmişim, denizliğimi kaybetmişim

Otur hele bir köşeye
Söyle derdini
Çıkart balıklarını da sarılalım biraz
Bu yılanlar öldürecek bizi

Deniz- geçen gün biri geldi bize
Neden geldiğini, nerden geldiğini söylemeden
Girdi içeri ve açım dedi
Ekmeğin var mı dedi?
Bende tabi var dedim

Hemen verdim önüne bir çorba, birde pilav
Adam et istemez mi birde?
Kardeş dedim et yok ama istiyorsan
Kolumdan bir parça kesip vereyim dedim
Adam baktı gözlerime şaşkın bir ifadeyle
Ne diyorsun demez mi?

Yemeğini yedi
Nerden geliyorsun, nereye gideceksin
Dememe fırsat vermeden gitti.
Kayboldu kaybettiklerimiz gibi
Yalan oldu işte yaşananların yaşanmamışlığı gibi,
Yâda yaşanmamış olduğu gibi

Sen nasılsın abi?
Konuşturma beni deniz
Susmaya çalışırken bu dünyada konuşturma beni
Beni görüyorsun yaşamaya çalıştıkça
Ölüme yaklaşıyoruz
Karnımızı duyurmaya çalışırken
Duygularımız acıkmaya başlıyor
Gördüğün gibi bir yanımızı idare etmeye çalışırken
Diğer yanımız iradesiz kalıyor.


Duyun beni artık
Biri bana duyursun duymak istediğim şeyleri
Bu kadar mı kötü bir hayat
Bu kadar mı umutsuz bir dünya var
Bu kadar mı anlamsız.

Açlık, susuzluk, yokluk derken
Yarınlarımız yavaşlamaya başladı,
Umutlarımız tükenmeye başladı

Onun için biz yarınımızı içimizde
Umutlarımızı bir daha geri gelip’ te duramayacağımız bir durakta
Dağlarımızı yalnız kalmasın diye karlara
Düşlerimizi bir daha açıp’ ta bakamayacağımız
Penceremizin arkasında bıraktık.

Hadi sen git deniz
Dalgaların boğuşmadan
Yılanların savuşmadan
Balıkların kavuşmadan sahile
Sen git deniz

Ölümse bekliyoruz
Hayatsa yaşıyoruz
Sevgi ise bölüşüyoruz
Umutsa diliyoruz
Yarınsa zaten içimizde yaşatıyoruz

Git sen deniz
Yosunların kaplamadan taşlarını
Kayalar geri çevirmeden dalgalarını
Kirletmeden insanlar maviliğini
Git sen
Unutmayacağım bu iyiliğini

Nasılsa yakınsın bana
Ağlasam gözyaşlarımı
İçsem şişelerimi
Dertlensem dertlerimi gelip sana dökeceğim

Bilirsin beni deniz, anlarsın beni
Mahpusluğumu gördün sen
Bu yalnızlığı anlattım sana
Geride bıraktığın gibi durmayacağım

Beklemekse çare,
Ben buradayım
Sevmekse çare
Ben sevmekteyim,
Bırakmaksa düşüncelerimi,
Ben düşüncesizim
Unutmaksa her şeyi,
Ben zaten unutkanım.

Sahi kim susturdu bu dışarıda bağıran deliyi
Bırak döksün adam derdini
Belki anlatmak istediği bir şeyler vardır
Bir şeylere isyanı vardır da
Adam sabahın köründe isyan ederek bağırıyor.

Duymak istemiyorum sessizliği
Bırakın konuşsun birileri
Boş kalmasın dudaklar
Korumasın diller
Bırakın ıslansın bu yağmurda denizler

Kabarsın yutsun bu şehri
Bırakın boğsun yılanları
Söndürsün yalanları
İçine çeksin bu yaşanları

Anlatmadan bunları dayanamayacağım
Bir kız gördüm dolmuşta geçen gün
Çok sevdim onu
Onu çok sevmiştim
Aslında her sevdiğim kızı çok sevmiştim ama
Yinede onu çok sevmiştim

Her gördüğümde
Daha bir güzel görünüyordu güzelliği gözlerime
Gözlerim kilitlenmişti sanki güzelliğine
Onsuz saniyelerim saatlere
Saatlerim günlere
Günlerim aylara… vs.

Öyle bir şeydi
Hayal ettikçe içimde onu
Daha bir hayallerin arasında kaybediyordum kendimi
Kendimi kaybettikçe de
Daha bir sevmeye başlıyordum

Öyle bir şeydi ki sevmek
Tarifsiz, tarihsiz, talihsiz hayallere dalıyordum yeniden
Yeniden, yeniden ve yeniden onu düşünüyordum

Çıktım karşısına ve seni seviyorum dedim
Sizde inandınız
Yalan söyledim
Ona seni sevdiğimi söyleyecek kadar
Sevdiğimi söylemek
Söyleyeceğim sevgimi
İçime hapsedecek kadar çok seviyordum

Aslında benim hikâyem sizden farklı değil
Sadece ben
Sevdiğimi söylemeyecek kadar sevdiğimi söylemeye çalışırken
Söyleyemiyordum seni sevdiğimi
Tek farkım buydu benim
Sizin sevdiğinize seni seviyorum demekten

Böyle bir sevmek geçti hayatımdan böyle bir aşk ki
Anlatmaya çalışırken duygularımı
Duygularımın arkasına sığınıyordum
Sığınırken yine bir köşeye
İşte böyle yeniden yalnız kalıyordum.

Bir sevgi kapısı böyle kapandı yine
Bir hayat yine böyle boş kaldı
Hayata tutunmaya çalışırken; hayatın
Sevgiliye kapılmaya çalışırken; sevgilinin ardından
İşte böyle savrulup duruyoruz.

Hayata bir yanlışlığımız
Sevgiliye bir kötülüğümüz olmamıştı aslında
Aslında derken zamanı gel di gidişin
Dökülmeden yaprak
Korumadan toprak
Bitmeden bu yaprak
Elveda hayat, elveda deniz, elveda sevgili,
Her şeye ve herkese elveda diyorum.

Abuzer Güneş
Kayıt Tarihi : 1.3.2007 14:22:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Abuzer Güneş