Yıl bin dokuz yüz doksan sekiz
Dost bildi mevsimin baharında
Başı dik koşa koşa geldi
Suyun içti aşından yedi
Toprağı alnına sürdü
Bağrını açtı kucakladı
Munzurun çığıltısında
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta