Beşyüz yıllık kinim yaşarken daha,
Beni can evimden vurdun be Niko!
Tarihin nefreti yansımış çağa,
Hayat ağacımı kırdın be Niko!
Cedlerim bu savaş bitmesin demiş,
Bu nasıl savaş ki bu nasıl bir iş? ...
Kader Armağan’ı armağan etmiş,
Gönlüm bu kadere kırgın be Niko!
Olur mu sen söyle? Olmaz böyle iş!
Bir Yunan bir Türk’ü dize getirmiş,
Yadellerde benliğini yitirmiş,
Yüzyıldır sahipsiz yurdum be Niko!
Bir oldu bittiye gelmem bilesin,
Kanımı koynuna vermem bilesin,
Seni hısım gibi görmem bilesin,
Kalbim öylesine yorgun be Niko!
(Ağustos-1990-İzmir)
Halil İbrahim GüncanKayıt Tarihi : 28.6.2001 15:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yurt dışında Niko adında bir Yunanistan vatandaşı ile birlikte yaşamak zorunda kalan bir Türk kızı ile karşılaşınca yaşanan duyguların eseridir bu şiir efendim.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!