Seramoni Şiiri - Bayram Karakeçili

Bayram Karakeçili
65

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Seramoni

unut beni,
unut.. dedi
çalan şarkının notalarının arasından
yarı çıplak, gözleri az biraz metalik
kalbi nadasa bırakılmış, teni seramik
ruhu dalgalı, aşkı kana boğmuş kanatsız bir peri.

az önce tekerrür etti,
unutulmaya yüz tutmuş bir intihar girişimi,
o sırada aklımdaydın,
seni düşünmekle meşguldüm,
fark etmedim. özür dilerim
bu kadar sevmemeliydim!

unuttum,
ama bunu asla unutmadım dedim,
şarkı biter bitmez, başlarken bir diğer katliam seramonisi.

unuttum dedim,
bunu sadece içimden söyledim,
bunu ancak içimden söyleyebildim,
bunu kafamda uydurdum,
uyumsuzdum, uykusuzdum
sustum
ve bunu kafama uydurdum...

sonra paramparça ettim kendimi, böldüm kendimi
öldürdüm kendimi, dirilttim tekrar
ve tekrar,
canlı canlı yatırdım kendimi cansız bir aşka,
bir parça daha attım kendimden boşluğa, orda duran silüete
içimden fena halde saçmalamak geldi, saçmak geldi kendimi
tamam değildim, bir noktadan sonra eksilmiyordum da
anladım; biraz tabağım ben sana sevgilim
al dedim bitir artık, arkandan çok ağlıyorum sonra...

ellerimde mütemadi bir uçurum, neye tutunsam düşüyor
kime tutulsam düş olarak kalıyor,
karşılıksız bir aşk, oturup insana ölümün ne olduğunu pekala anlatıyor!
ve sen anlıyorsun, anlatıyorsun br nebze
bu dili bilen kimse yok çocuk; anlaşılmıyor...

düşün ki
her şey bir orospunun aldığı ekstra bahşişin üstüne
bir kaç dakika duyulan bir heyecandı sadece,
düşün ki
öyle geçip gittin yani, bir daha kimse
ama kimse buna kalkışmadı!
düşün ki
duygularıma aids bulaştırdın,
kimse dokunmaya cesaret edemedi...

bunu kafamdan uydurdum,
uykusuzdum,
uyumsuzdum,
bunu kafama uydurdum
ve
sus
tum..

Bayram Karakeçili
Kayıt Tarihi : 22.6.2012 04:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!