Sensizlik Uykusu Şiiri - Ferdi Pekdemir

Ferdi Pekdemir
23

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Sensizlik Uykusu

Uyuyorum sensiz odalarda,üzerime yalnızlıktan bir yorgan örtülmüş.
Üşüyorum ama belli etmemeye çalışıyorum,sensiz olmak, ısınamamak.
Kapım çalınıyor bazen,sen olmadığını bildiğim için açmıyorum,ümitlerim ölmüş.
Kafamı yastığın altına sıkı sıkıya gömdüm,gömdüm ki kolay olsun yokluğuna alışmak.

Bazen o yastığın kenarından göz ucuyla gökyüzünü seyrediyorum.
Bakışlarım bile korkar olmuş gündüzden,geceler zaten benden de yalnız.
Sonra kaçırıyorum gözlerimi o derin,mavi sonsuzluktan,irkiliyorum.
Yorgun bir kalple uykuyu arıyorum,çünkü o beni kandıran bir vefasız.

Sonra birden sabah oluyor gibi gelse de geceler sensizliği fırsat bilirmiş gibi yakıyor canımı.
Acılar içinde uyanıyorum,acılar içimde, hatta artık senin yerinde.
Gelince gitmiyor,gitmedikçe canıma okuyor sensizlik,yokediyor umutlarımı.
Sen gelmedikçe, sensizliğe,acılara sarılarak uyumayı öğrenecek kalbim günün birinde.

Ferdi Pekdemir
Kayıt Tarihi : 25.7.2016 20:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!