Sensizliğin Günlüğü Şiiri - Aycan Köse

Aycan Köse
47

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Sensizliğin Günlüğü

“Ne yapayım,
Bu şarkıyı unutmayı beceremedim”

Önce bitecek gibi başlamıştın,
Sonra,
Sonra yasım kadar büyümeye başladın içimde
Yüzünün yerini hayal
Gözlerinin yerini umut aldığında
Sende beni kaybettiğimi farkettim
Anladım ki,
Yaşım kadar küçük kalmıştım içinde..

Mevsimin elveda ile başladığı bu şehirde
Yokluğun rüzgara değmişti sanki,
Yağmur, yüzümü mesken diye tuttuğunda
Kaporasını peşin, kirasını altı aylık ödemişti artık.

Senliliğimle başlayan bu şarkının
Sensizliğimle devam eden nakaratında bırakılmıştı
Hayal sarısı bu yürek..
Belkide bu yüzdendi, unutmayı öğrenememem..

İbadetin bittiği, ihanetin başladığı
Sensizliğin günlüğünde,
Ölüme sevgi duymaya, hala başlamadım
Ama saygı duyuyorum, orası kesin..
Çünkü, çünkü:
En azından bana senden
Daha yakın..

Aycan Köse
Kayıt Tarihi : 3.7.2006 09:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Osman Kılıç
    Osman Kılıç

    Güzeldi,tebrik ve teşekkür ederim.

TÜM YORUMLAR (1)