Sensizliğe üşüyorum Şiiri - Zekeriya Atayan

Zekeriya Atayan
12

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sensizliğe üşüyorum

Sarmalarken tüm bedenimi çiğ taneleri
Uyanırken sensiz sabahlara
Kirpiklerim kırılgan bakışlarım soluk,
Sensizliğe üşüyorum

Bir anne sıcaklığına muhtaç
Şefkatin sevgiyle buluştuğu ana hasret
Ruhumda yağıyor karlar
Yüreğimde fırtınalar, gözlerimin ferrinde tipiler
Ve ben sensizliğe üşüyorum

Yokluğunun mevsimi kış, bilmez misin sen
Aralıkta aralandı buzulları gönlümün
Sesine kulak kesildim ta uzaklardan gelir diye
Kırılgan anlardayım , sevgine üşüyor gönlüm
Buzul buzul , soğuk ve inatçı
Ve ben sensizliğe üşüyorum.

Uyumaya korkan bir çocuk gibi geceden
Kabuslarım oldu sensizliğin soğuk rüzgarları
Üşüyor içimdeki çocuk
Ört desem örter misin üstünü sevginle
Gel desem gelir misin sıcak teninle,
Dokuna bilir misin sıcak avuçlarınla yüreğime
Üşüyorum sensizliğe.

Zekeriya Atayan
Kayıt Tarihi : 28.11.2019 11:07:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!