Seninleyken de, Sensizken de

Ahmet Yusuf Yılmaz
20

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Seninleyken de, Sensizken de

Belirsizlikler, özlemi doğurdu,
Özlemler, uykusuzluğu doğurdu,
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de uyumuyordum,
Sensizken de...

Belirsizlikler, isyanı doğurdu,
İsyanlar, acıyı doğurdu,
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de isyankardım,
Sensizken de...

Belirli olanlar hep kötüydü zaten,
Ya midem kaldırmadı,
Ya gönlüm dayanamadı.
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de gönlüm haraptı,
Sensizken zaten harap...

İki kadeh arasında geçer oldu ömrüm,
Bu sefer duyduklarıma değil,
Gördüklerimi kaldıramadı gözüm,
Şarkılara bahane arar oldu gönlüm,
O bahaneler de, senin gözlerin idi,
Ama fark etmiyor ki,
Yine görüyorum o gözleri,
Ve zaten,
Seninleyken de şarkı dinliyordum,
Sensizken de...

Hayret edilecek bir halim yoktu,
Sadece aşıktım...
Her şeyine, yalanlarına, korkularına, sevdalarına, yazdıklarına, okuduklarına...
Yazmak demişken,
Biliyor muydun ?
Ben seninleyken de şiir yazıyordum,
Sensizken de...

Olmazdı zaten,
Bir hayalden ibaretti, insanları masum görmek,
Veya seni sevmek,
Tatlı bir rüyaydı,
Ne uyanabildim, ne uyuyabildim,
Yastığımın gözyaşlı tarafında...
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de ağlıyordum,
Sensizken de...

Aşk vardı benim tohumumda zaten,
Onu körükleyen sendin,
Şarkıların vardı bir manası,
Onun bahanesi sendin, gözlerin...
Gözyaşlarım zaten akıyordu her daim gözümden,
Sen belki onların en kıymetlisi,
Belki de en lüzumsuzuydun...
Kokunu takip ederek anlıyorum nerede olduğunu,
Nereye telaşla koştuğunu, o şakayık kokan saçlarınla...
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de çiçekleri koklardım,
Sensizken de...

Tek üzüldüğüm, kendine bunu yapmaya devam etmendi,
Seni sırtından bıçaklayan insanlara, yüz verip, bir de o verdiğin yüzün ile verdiğin tebessümlerdi.
Yalanlardı mesela, hala da öyle...
Ne ettiysen ettin, kurban olmuşum zaten ben bu yola,
Yalansız olsaydın ya.
Ne olurdu...
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de yalanlar vardı hayatımda,
Sensizken de...

''Hayallerini yazdığın defterin ile vur kafama...'' demek için çok erkenmiş,
Duyduklarım için söylemiştim onu,
Gördüklerim için değil...
Neyse,
Neticede ben bensiz olduğumda, sen senli olacaksın, sen sensiz olduğunda, ben benli olacağım...
Ama fark etmiyor ki,
Seninleyken de ben bensizim,
Sensizken de...

Ahmet Yusuf Yılmaz
Kayıt Tarihi : 23.10.2019 00:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!