Sen Üzülme Diye Şiiri - Atıf Deniz

Atıf Deniz
11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sen Üzülme Diye

Ben ölüyorum anne.
Sessiz ve sade.
Biliyorum ki alışacaklar yokluğa.
Sade, yalın ve sessiz gidiyorum.
Uçurumun tamda kenarında incecik bir çizgideyim.
Ağlama anne, ağlama.
Elbet dinecek gözyaşın.
Elbet sönecek ateşim.
Bağrına taş basmadan bitecek herşey.
Ben ölüyorum anne.
Ben gidiyorum hep gitmek istediğim yere.
Varılacak son durağa.
Gidiyorum.
Ve susuyorum.

Ey sevdam.
Sanma ki bu bir veda.
Sen gül diye.
Sen üzülme diye.
Ben gidiyorum.
Solan yüzün hep gülsün.
Gözyaşın sevince, umudun güle dönsün.
Ben gidiyorum sevdam.
Sessizce ve sensiz gidiyorum.
Kimsesiz gidiyorum.
Yüzüne bakamadan.
Dualarımın kabul olmasını beklemeden gidiyorum.
Sen gül diye.
Sen üzülme diye.
Ben gidiyorum.
Nefesimin son demleri.
Vaktin daraldı, biliyorum.
Elveda bile diyemeden, yaşamıma son veriyorum.

Seni kaderim diye çizdim.
Seni çok sevdim.
Ben sende kendi mi bitirdim.
Bir yalan uğrana kendimi yitirdim.
Şimdi seni sevmenin uzunca ve ömürlük kısmını silip, ölümlük kısmıyla gidiyorum.
Sen mutlu ol.
Sen huzurlu ol.
Sen hep gül diye.
Ben gidiyorum.
Seni çok seviyorum
Ölümlük.
Tüm ömrümü sana katıp gidiyorum...

Atıf Deniz
Kayıt Tarihi : 11.10.2018 13:03:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!