Şair Olabilmek..dinim vicdan, mezhebim i ...

Hayrettin Turan
373

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Şair Olabilmek..dinim vicdan, mezhebim insandır a dost..

Şair adam;
en çok kendini üzer
her gece yalnızlığın mayın tarlasına
dört nala şiirler sürer
namlusunda aşk vardır ha
kavga vardır, umut vardır ve aydınlık
karanlığın içinde olduysa uyur gezer
elleri cesurdur tetiği kendi çeker.

Sakalı eşkıya yalımıdır ha
ceketi öldüresiye yağmur
bakışları kesilmiş damar gibidir
set tutmaz öfkesi cevahiri çamur

Kökleri olmayan bir çınar gibidir
ifrit ifrit sevdalı adamdır gözüm
imdadı duyulmamış çığlığın,
kahreden yankısı gibidir.

Kundaksız büyütmüştür anası
dönemeyebilir barikattan babası
kınsız bir kılıç gibidir sağlam ise mayası
bu kavga senin değilse kimin kavgası

Ya kralı ya kendini vurabilir ha
çünkü düğmesiz ceket gibidir şair
bir vuruşta devirir adamı tek sözü
kül olsa da kurtları yakmaya yeter közü

İşittiğini duyan, baktığını görendir ha
adressizdir eyvallah etmez gidene
sevdadır, bahardır, newrozdur ha
yolculuğu umuttur varacağı yere.

Sen dur da bir bak gözüm hele
ne diyor şu esen rüzgar
daldaki kuş ne diyor
oltada balık değilsin ki
ağzın, kolun susuyor
bastığın toprak
sokakta kalabalık
bilmediğin bir şeyi biliyor
sönen yıldız, düşen yaprak
dur da bir düşün a gözüm

Nedir var olmanın anlamı
kürsüye bir çıkan bir daha inmiyor
bire bin katan bize yalan söylüyor.

Dur bi soluklan acelen ne gözüm
senin var olmanın bir anlamı var
çocuğuna bırakacağın mirasın nedir senin
ne katabilirsin hayata ayakta uyuyarak
oysa bıraktığın izler kadar senindir yaşamak

Mesela bir sümüklü böceği düşün
en çok üç kilometre gider
bütün ömrü boyunca
oysa beslenir bin mahlukat
bıraktığı izleriyle peşi sıra
yani sen özenme yarış atlarına
onlar dünyayı on defa dolanabilir
koşarak ömürleri boyunca
fakat her boş çemberin sonu
çakışır başlangıcıyla..

Beyler işte bu yüzden siz
şairleri öldüremezsiniz
çünkü şair dediğin adam,
sümüklü böcek gibidir
ateşten yontulmuştur kalbi
her günü intihar sebebidir

Sahipsiz olabilir göğsündeki dağlar
sen o dağları ıssız mı sandın
şair adam en çok kendini yaralar
çiçekler açıp, karlar erimez mi sandın

Madem yıldızların varlığı aşka himaye
madem taştı bardak, vakit doldu bir kere
madem karanlık eller uzandı aydınlığımıza
negri negri sırf sendedir çare
madem akacak kan ile yıldızlar
durmazmış yerinde
madem kalem - kağıt kuşandın
madem şairsin yok sana öyleyse,
yan gelip yatmak, sızlanmak
postu serip aşka yanmak yok öyle

Şair adam kellesini koltuğunda taşıyandır
madem sümüklü bir böcek kadar
hala bir haysiyetin, bir yüreğin var ise
madem şairim diyorsun tükür ulan öyleyse
tükür sen de haraminin haramdan gemisine.

Hayrettin Turan
Kayıt Tarihi : 28.3.2009 00:56:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


iyilikzinciri (İZ) grubuna kayıt ol
E-posta:
Bu grubu ziyaret et

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!