Şafaknur Yalçın Şiirleri

180

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Şafaknur Yalçın

Doğma hakkının, bir kez tanındığı şu yalan dünyada,
Yaşarken bin kez ölmek REVA mı? ...

Sevme şansı sınırsız verilmişken,insanoğluna
Gönülden severken,acı çekmek...DEVA mı? ...

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Yüreğinin yangınnda kavrulduğum,
Gözlerinin renginde boğulduğum
Sözlerinin sıcaklığında eridiğim,
Yokluğunun girdabında hiç olduğum,
Özleminle alev alev tutuştuğum,
Nerdesin...?

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Ey! maviliklerin kaptanı
Uzun yollardan geldin biliyorum.
Açık denizlerden,okyanuslardan geçtinde geldin.
Demir attın bu yüreğe
Kimbilir ne fırtınlar,ne tufanlar yedin
Kaçkere alabora oldun derinliklerde

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Nedir zor olan..?

diye sordum kendime

kelepçeli bir uçuruma düştü gözlerim

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

gecenin matem melodisi sardı her tarafı

her bir canlı uyudu,su bile,rüzgâr bile

ben hâlâ ayak diriyorum

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Ben ağlarken,gülüyorsan
Bu gülmeler,gülüş değil..

Ben severken,sevmiyorsan
Bu sevmeler,sevda değil...

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Ben seni sevdim
Neden? diye sorma bana
Bilmem ki,anlatamam ki...
Ben senin önce,kelimelerle dansını sevdim
Onlarla, sanki buz üstünde
vals yapışını sevdim....

Devamını Oku
Şafaknur Yalçın

Gözlerin,bir derin uçurumdu sanki,
Bense bu uçurumun derinliklerinde akan deli bir ırmak.
O gözlere akabilmek için,çılgınca akıyor,taşıyordum...
Sözlerin bir çiçek tarlasıydı sanki,konuştukca sen,açıyordu ve renkleniyordu heryer,
Bense bu tarlanın bahçevanı,
Solmasın,hep açsınlar diye hergün suluyordum onları,sözlerimle...

Devamını Oku