Şafak Kocabıçak Şiirleri

60

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Şafak Kocabıçak

biliyor musun,

yüreğime iyilik yağmurları yağdırmayı bırakalı çok oldu...mevsimim artık hüzün...

şimdi acılar biriktiriyorum...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

bana hüzün veren yarları sevdim

güzel görünen zamanlar da

şiirlerle diriltildim,

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

bugün kalkar kalkmaz seni düşündüm yine...dışarıya baktım yağmur yağıyor...yüzümde bir gülümseme...yağmuru severim bilirsin...biliyorum ki bugün bir önceki günden ve bir önceki günden de çok farklı bir gün...bunun farkını ancak ben bilirim...yada sen....yada ikimiz...hani derdik ya “yağmuru yağdırdık birlikte” işte o gün yine geldi...bugünü yaşayalım seninle...doya doya...yaşayamasak ta hayallerimizde yaşatalım...eski günleri getirelim aklımıza...

yağmur denince vazgeçemediğim, her şeyim, canım SEN geliyorsun aklıma...ve birde her yağmur yağışında ellerinin ellerimi tutuşun geliyor...sıcacık gülüşün geliyor aklıma...sarıp sarmaladığın bedenimin titremesi geliyor her yağmurda...

bugünün hiç bitmesini istemiyorum...biterse daha da uzaklaşıyorsun benden biliyorum...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

yalnızlık...; uzun zamandır yalnızlığı aldım yanıma...hiçte düşünüldüğü gibi bana eksi duygular tattırdığı yok, aksine benim yoldaşım diyebilirim... yalnızlığı hep kötü düşünürüz değil mi? ...oysa yalnızlık gece gelir ansızın, farketmeden... farkettiğimiz an sana verdiği duygularında; rahatladığını, kendinle bütünleştiğine tanık olursun... gece gelmesi size daha uygun düşer, düşer ki o gecenin dipsiz kuyusunda sizi çıkartacak tek arkadaştır...hep yalnızlığı sevmişimdir... yaşamınız dolu dolu geçse de, mutluysanız bile bu arkadaşa her zaman ihtiyaç duyarız... kim sevmez ki yalnızlığı... insana ilaç gibi gelir, mantığınız ve kalbinizle dertleşir durursunuz... bir nevi psikoloğunuz olur....

insanların bazıları yalnızdır, bazıları yalnızlığı yeni terketmiştir, bazıları da yeni tanımaya başlamıştır... mühüm olan yalnızlığı yanımıza aldığımızda bize yaşattığı duygular önemlidir... kimine göre yalnızlıkta ölüm düşünülür...ne demiş üstat Nazım Hikmet Ran; "ölüm kendinden önce bana yalnızlığını yolladı"... ölümü yalnızlıkla çağrıştırmak belkide insanın o anki gecenin ortasına düşen karanlık düşünce, son çaredir... ben daha o evreye gelmedim... ölmemek için tutunduğum bir yaşama sebebim var... yalnızlığımda ne kadar üşürsem üşüyeyim,tutunduğum yaşama sebebimin süresi dolduğunda üşümemin yerine kalbi buz tutmuş biri olarak öleceğim...

yalnızlığım; yama içinde, iğne, iplik gerekmez...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

kırgın kalbime dokunsan,

iyileştirsen beni...

ve

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

gece uyuyamadım...

bir süre camın ardından baktım çevremi saran karanlığa...giderek aydınlandı gece...dışarı çıkıp balkona yürüdüm...

bir şey de yok beni oyalayacak...fırtına öncesi bir gerilim var içimde...bir türlü baş edemiyorum...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

sensiz ama sen dolu bir hayali sabaha daha giriyorum...

hayal bu ya! ...ne gözlerimde senli sabahlarım oldu, nede kollarının sımsıkı beni sardığı hayal bedenin...biliyor musun...? ellerimi hiç başıboş bırakmadım sana dair... kalemim ise ortak oldu bana, yalnızlığıma ve hep sana yazdılar...

damla damla yağıyorsun kalemime...damlalarını içiyorum yudum yudum...hayal bu ya; biriktirip damlalarımı, seni o dinmez halinle döktürmek istiyorum yüreğime...

Devamını Oku
Şafak Kocabıçak

kacıncı günümü yaşıyorum?...

bilmiyorum...

bölük, pörçük günlerimden kalanlarla,

Devamını Oku