Şadi Kocabaş Şiirleri

15

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Şadi Kocabaş

yorgun ağaçların eteklerinde
bir yaprak, bir yaprak, bir yaprak daha
tenha sokaklarda yalnız adımlar
göçmen kuşlar şimdi çok uzaklarda
zaman, solgun bahçesinde hayatın
kurumuş dalların çıtırtısında

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

silinmiş izlerine basıp, bildiklerinin
bir dalgınlık bırakarak masada, evde
gözlerinin korunaksız cephelerinde

kim bilir kaç yangından çıkagelmişken,
çıkamazsın gün olur, tek bir sorudan

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

üstümüzde Beyazıt ‘tan edebiyat havası
Ahmet Haşim, Halit Ziya, Tanpınar
aksi gibi tıklım tıklım İstanbul
biliyorum, biraz sonra inersin
amfi kantin arkadaşlar kediler
omzunda hepsini koyduğun çanta

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

gıcır gıcır iskarpinle yola düşmüştün
içinde bir adam büyütmüştün ya
saçlarını tarayıp işte onunla
zannederim ortasıydı eylülün
ceplerinde Nâzım Fâzıl Süreya
tramvayda ne kadar da çocuktun

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

bana ellerini anlat, gözlerini söyle
uzaktan çekilmiş resimler gibi bakan
sen misin, saçlarında dağılan rüzgâr
süzülen, mevsimin sarnıçlarından?

giden günü, büyüyen çocuklardan öğrendim

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

kâinatın İstanbul’u, onun bir de denizi var
üstelik de üzerinde inci gibi beyaz vapur

üst katta mutlu bir adam, saatin tam yedisidir
elinde bir bardak çay hem sıcacık susamlı simit

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

satırlara doldurduğun her sözcük
bir acının kabuğunu çatlatmamışsa
başı ağrımıyorsa kurduğun cümlelerin
bir mavi fişek gibi namluya
sürülmeye elverişli değildir

Devamını Oku
Şadi Kocabaş

yalnızlık
altı çizilecek bir sözcük değil artık
denizle aramızda kirletilmiş bir renk kadar sıradan
fırlatılıp atılması kullanılmış günlerin
unutmanın kardeşi, bir sözün eskimesi

Devamını Oku