Sadevememe Şiiri - Mehmed Sade

Mehmed Sade
10

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Sadevememe

....
Ayaklarımdan yukarı doğru çekilen canımın,maviden sızan nemle çakışmasıyla, ayağa kalkışım bi oldu ...
Sobanın tütmesine katık ettiğim aslında esasen örselemeye çalıştığım nefesim is bahanesiyle kesilirken,Çay bahçesinin kapısına attım kendimi ..
Ferzan da peşime seyirtmiş..
“ ne oldu kızım “ dedi ..
Ben ayağa nasıl kalktım ..
Kapının yolunu nasıl buldum..
Nasıl yürüdüm ...
Hiçbirini hatırlamaz,görmez,duymaz ve dahilinde konuşamaz haldeyken ..
Ferzanın böyle omuzuma değip
“ şşşşii” demesiyle..
O an böyle derimin altındaki sinir uçlarının dahi titrediğini hissettim ..
“Ayıptır” niteliği altında kusurlu sayıldığından üstelik .. bide ..
Anamın anasına babasının aldığı geceliği,çeyiz niyetiyle bana vermesinden başka muhabbetimizde olmadığından yani hani diyemedim Ferzana..
“Memedt baharımın ilkine doğdu,
Sesindeki Beyaza,maviye,gülünce kısılan karaya çalan gözlerine,
Böyle bi o kadar duruşuna,
Sakalındaki o onüç ak tüye onüçbin kere,
Mehmedt’e yani Mehmedt’e ..
Çiğlendim,demlendim nem salıyorum değilde
İsin grisine ilikleyip halimi ...
“Sen ! “ deyip bi yol soluk alıp ..
Böyle elimle işaret ederek hani bi git der gibi yani “ içeri geç gelcem” dedim ..
Sonra Ne kadar vakit geçti hatırlamıyorum tam, elimi kapının tokmağına verip aralığımda böyle içeri girip girmeme arası gözgöze geldik Mehmet’le ..
Gözümün gözüne değmesiyle irkildi..
Yine böyle sesli değilde ağzını oynatarak
“Merak ettim “...!
“İyi misin”...?
“Beni bu koffiglerle niye bıraktın “.. deyip peşine de kondurup gülücüğünü sanki ...
Baktı Mehmedt pembeye çalan yüzüme..
Bunları Memedt hiç dedimi demedi mi bilmiyorum da ben onun bana irkilmesini ilk o zaman hissettim ...
Sobanın borusunun kurumunu dökerken gömleği kirlenince,Kemal abi kendi gömleklerinden vermiş Mehmedt’e..
Böyle siyah üzerine çaprazlama ince sarı çizgili..
Dikine kare masanın uzun yönünde Mehmedt ..
Mehmedt’le aramda da gömlek ..
Bir iki dışında çok kelamımız da olmamış ama sanki oldum olası tanıyormuşum gibi bi hal yaşarken .. artık eve gitmeye yakın böyle
Tam kalkacakken masadan ..
Bi cesaret koyup elimi gömleğinin üstüne ..
Montumun içine attım ..
Ayağa kalktı Mehmedt ..
Hani orda Veli yokmuş Ferzan yokmuş Kemal abi ,Kemal abinin hanımı ve dahi hanımının örgü örmek maksatlı beş çayı mavrasına gelen bi kaç arkadaşı yokmuş gibisine çaktırmadan kimseye yani..
Lacivert paltosunu üstüne attı Mehmedt ..
kalbimi kütür kütür gevrerken ağzımda..
“Hadi “ dedi ... “Gonca “..dedi
“Yere bi ayak vurda gidelim”... dedi
“Eve geç kalmayın da “ dedi ..
“Sizi merak etmesinler “ dedi ..
Ben eve gidecek olmanın heyecanını Bile ilk o gün yaşadım ...
...

Mehmed Sade
Kayıt Tarihi : 7.6.2020 02:56:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!